﻿264 
  ON 
  THE 
  OTHOMI 
  LANGUAGE. 
  

  

  solum, 
  sed 
  et 
  Antonium 
  de 
  Nebrixa 
  (celebrem 
  apud 
  Hispanos 
  lingua? 
  

   Latinae 
  Grammatices 
  auctorem), 
  ducem 
  sequentes, 
  constanterque 
  

   imitantes, 
  omnia 
  ad 
  hujus 
  doctissimi 
  viri 
  de 
  Latino 
  institutiones, 
  et 
  

   regulare 
  et 
  explanare 
  voluere. 
  Ipsas 
  illi 
  loquendi 
  formulas, 
  quarum 
  

   magna 
  ex 
  parte, 
  nee 
  ab 
  ipsis 
  Mexicanis 
  comprehenduntur, 
  ex 
  parvulis 
  

   chartis 
  a 
  magistris, 
  Nebricensem 
  opus 
  explanandi 
  gratia, 
  scriptis, 
  

   assumpserunt. 
  Hinc 
  enim 
  et 
  verborum 
  in 
  Huasteca 
  lingua, 
  passiva 
  

   vox 
  erupit: 
  et 
  quinque 
  Mexicanorum 
  declinationes, 
  et 
  alia 
  innumera, 
  

   quae 
  infinitum 
  esset 
  recensere. 
  Quae 
  quidem 
  eorum 
  virorum 
  qui 
  

   nobis 
  multa 
  bona 
  et 
  fecerunt, 
  et 
  curarunt 
  ne 
  perirent, 
  pace 
  dicta, 
  et 
  

   velim 
  et 
  opto. 
  Neque 
  quis 
  nisi 
  injustitia, 
  impudentiaque 
  plenus 
  homo 
  

   illud 
  illis 
  vitio 
  vertere 
  audebit. 
  Quis 
  enim 
  Graecos, 
  quis 
  Romanos, 
  

   barbaros 
  habebit 
  ex 
  eo 
  quod 
  acum 
  nauticam, 
  quod 
  Copernici, 
  Linnei, 
  

   Neutonii 
  detectiones, 
  ignorarunt? 
  Novum, 
  quidem, 
  iter 
  a 
  Philologia 
  

   monstratum 
  est; 
  nunc 
  vero 
  tempus, 
  quo 
  et 
  quae 
  illos 
  praeteriere 
  cog- 
  

   nosces, 
  et 
  quje 
  solum 
  prospexerunt, 
  meridian 
  a 
  luce 
  ponere, 
  et 
  quae 
  

   obseurarunt, 
  dilucidare 
  nunc 
  possunt 
  sapientes. 
  Quod 
  quidem 
  quam 
  

   multi 
  ex 
  Mexicanis, 
  suis 
  illis 
  Anahuacensibus 
  Unguis 
  praestabunt, 
  non 
  

   dubito, 
  illi 
  postquam 
  id 
  cognoscant, 
  quanti 
  apud 
  vos, 
  viros 
  sapientissi- 
  

   mos, 
  istius 
  generis 
  labor 
  habetur; 
  nam 
  nil 
  apud 
  Mexicanos, 
  tam 
  cordi 
  

   est 
  aut 
  unquam 
  fuit, 
  quam 
  eorum 
  patriae 
  et 
  honor, 
  et 
  gloria. 
  Itaque 
  

   bene 
  si 
  vobis 
  ego, 
  mea 
  fortuna, 
  vestraque 
  indulgentia 
  nunc 
  audierim, 
  

   quos 
  non 
  ex 
  meis 
  concivibus, 
  vobis 
  de 
  Anahuacensium 
  linguis, 
  historia, 
  

   natura, 
  ea 
  qua 
  mi 
  hi 
  eloquentia, 
  doctrina, 
  et 
  philosophia 
  non 
  licet, 
  

   erunt 
  loquuturi 
  ! 
  Mihi 
  satis 
  glorias 
  obtigisse, 
  si 
  eos 
  ante 
  viam 
  quam 
  

   illi 
  floribus 
  spargent, 
  irem, 
  et 
  aliquando 
  ipsos 
  una 
  vobiscum, 
  nobis 
  et 
  

   linguarum 
  originem, 
  et 
  hominum 
  qui 
  ante 
  nos 
  hoc 
  in 
  novo 
  orbe 
  fue- 
  

   runt, 
  iter 
  indigitantes, 
  naturasque 
  divitias 
  quae,nostris 
  sub 
  solis, 
  affluunt, 
  

   demonstrantes, 
  et 
  videam 
  et 
  audiam. 
  Utinam, 
  et 
  sub 
  pacis 
  alis 
  et 
  

   umbra, 
  vestro 
  exemplo, 
  in 
  Anahuac, 
  sapientes 
  una 
  congregati, 
  quod 
  

   vos 
  hie 
  pro 
  relligione, 
  pro 
  patria, 
  pro 
  humani 
  generis 
  salute, 
  facitis, 
  

   illic 
  terrarum, 
  aliquando 
  agere 
  incipiant! 
  Me 
  felicem, 
  cum 
  et 
  ut 
  

   vestra, 
  mea 
  in 
  Pairia, 
  altera 
  academia 
  vestra 
  soror, 
  vestra 
  et 
  arnica, 
  

   ea 
  qu?e 
  vos 
  gloria 
  circumfundit 
  non 
  indigna, 
  stabilienda 
  erigendaque 
  

   erit! 
  Nascatur 
  ilia 
  quantocius; 
  tu 
  vero, 
  hujus 
  Reipublic?e 
  ornamen- 
  

   tum 
  et 
  columen, 
  esto 
  perpetua. 
  

  

  