﻿ON 
  THE 
  OTHOMI 
  LANGUAGE. 
  265 
  

  

  $a*s 
  MUtvu. 
  

  

  Licet 
  tota 
  in 
  id 
  incumbat 
  Historia, 
  viri 
  gravissimi, 
  ut 
  humani 
  gene- 
  

   ris 
  acta, 
  sive 
  mortua 
  scripturae 
  voce, 
  sive 
  viva 
  populorum 
  traditione, 
  

   posteritati 
  salva 
  integraque 
  servet, 
  mille 
  tamen 
  de 
  causis, 
  quarum 
  

   magna 
  nobis 
  pars 
  adhuc 
  est 
  incognita, 
  accidit, 
  ut 
  memoria 
  de 
  multis 
  

   omnino 
  deperierit, 
  et 
  alia 
  non 
  nisi 
  fabulae 
  cantu, 
  nostras 
  ad 
  aures 
  usque, 
  

   pervenerint. 
  Et 
  multa 
  quidem 
  tenebris 
  sic 
  undequaque 
  fusa 
  sunt, 
  ut 
  

   nostros 
  oculos 
  fugiant, 
  et 
  quam 
  ea 
  prospicere, 
  potius 
  nobis 
  suspicari, 
  et 
  

   vix 
  id, 
  liceat. 
  Tempus 
  invidum, 
  naturaque 
  haud 
  semper 
  sibi 
  constans, 
  

   fcedus 
  inter 
  se, 
  ut 
  quamplurima 
  obliterata 
  facerent, 
  iniisse 
  videntur. 
  

   Non 
  pauca 
  ex 
  iis 
  philosophia,divinationis 
  quodam,ut 
  ita 
  dicam, 
  numine 
  

   duce, 
  inveniit: 
  multa 
  in 
  pristinum, 
  multis, 
  eheu! 
  laboribus, 
  sudoribus- 
  

   que 
  restituit 
  : 
  multa 
  tamen, 
  a 
  longe 
  contemplabat, 
  neque 
  qua 
  via 
  lucem 
  

   ad 
  ea 
  cognoscenda 
  ducere 
  posset, 
  licet 
  id 
  multoties 
  tentavit, 
  adhuc 
  

   detegere 
  potuit. 
  An 
  non 
  hujusmodi, 
  generis 
  humani 
  emigrationes 
  

   itineraque 
  sunt? 
  Quid 
  enim 
  nobis 
  de 
  hominibus 
  Americam 
  olim 
  

   habitantibus, 
  antequam 
  noster 
  hie 
  orbis 
  a 
  nostris 
  inveniretur 
  patribus, 
  

   philosophia 
  hucusque 
  notum 
  fecit? 
  nil, 
  nisi 
  aborigines 
  illos, 
  quos 
  Indos 
  

   vocamus, 
  licet 
  alio 
  magna 
  ex 
  parte 
  colore 
  (cum 
  alba 
  cutis 
  colore 
  non 
  

   desint 
  Indianae 
  tribus) 
  eaderii 
  ac 
  nos 
  natura 
  homines 
  fuisse. 
  Qui, 
  

   vero, 
  illi 
  homines? 
  unde 
  venerunt? 
  qua 
  iter 
  fecere? 
  Haec 
  illam 
  ex- 
  

   cruciabant: 
  ipsa 
  vero 
  haesitabat, 
  nee 
  quae 
  ignorabat 
  docere 
  poterat. 
  

   Ad 
  historiam 
  ilia 
  tunc 
  sese 
  vertit; 
  antiquas 
  horum 
  populorum 
  tradi- 
  

   tiones, 
  confusas, 
  obscuras, 
  et 
  ut 
  sybillae 
  oracula, 
  vera 
  falsis 
  miscentes, 
  

   quaesivit, 
  et 
  diligenter 
  indagavit, 
  ac 
  Indorum 
  mores, 
  Vetera 
  Anahua- 
  

   censia 
  monumenta, 
  nunc 
  simplicia 
  et 
  rustica, 
  ut 
  quae 
  Abrahami 
  Jaco- 
  

   bique 
  temporibus 
  erigebantur, 
  turn 
  iEgyptiorum 
  majestate 
  pollentia, 
  

   et 
  non 
  pauca 
  Graeca 
  suavitate 
  et 
  elegantia 
  perpolita, 
  Philosophiae 
  His- 
  

   toria 
  indigitabat 
  ; 
  sed 
  quid 
  aliud, 
  ilia 
  ex 
  Mistlae 
  Palenqueque 
  Templis, 
  

   sepulchris, 
  domibus, 
  ubi 
  non 
  Zapotecae, 
  non 
  Tcholi, 
  sed 
  alii 
  istis 
  

   antiquiores 
  populi 
  nobis 
  ignoti, 
  falsas 
  divinitates 
  adorarunt, 
  mortuos 
  

   vol. 
  v.~3 
  R 
  

  

  