﻿ON 
  THE 
  OTHOMI 
  LANGUAGE. 
  277 
  

  

  Latine. 
  

  

  Sinice. 
  

  

  Othomitice. 
  

  

  L 
  

  

  I 
  

  

  

  Moui 
  

  

  

  Animus. 
  

  

  Ta 
  

  

  

  Da 
  

  

  

  Magnus. 
  

  

  Li 
  

  

  

  Ti 
  

  

  

  Lucrum. 
  

  

  Pa 
  

  

  

  Pa 
  

  

  

  Capere. 
  

  

  Pa 
  

  

  

  Da, 
  ma, 
  

  

  na 
  

  

  Dimidius 
  

  

  Ho 
  

  

  

  To 
  

  

  

  Quis. 
  

  

  Mai 
  

  

  

  Ma 
  

  

  

  Emere. 
  

  

  Pa 
  

  

  

  Pa 
  

  

  

  Desinere. 
  

  

  Mou, 
  

  

  Mo 
  

  

  Me 
  

  

  

  Mater. 
  

  

  Qualis 
  ille 
  Othomitorum 
  populus, 
  ex 
  ejus 
  lingua, 
  alia 
  dissertatione, 
  

   Deo 
  volente, 
  una 
  mecum 
  judicabitis. 
  Nunc 
  vero, 
  ut 
  quanti 
  philologia 
  

   sit 
  facienda 
  magis 
  ac 
  magis 
  cognoscatur, 
  pauca 
  de 
  illo 
  dicenda. 
  Deum 
  

   Optimum, 
  Maximum, 
  sublimi 
  nomine 
  appellabant. 
  Okha 
  nempe 
  ; 
  O, 
  

   recordari, 
  et 
  kha, 
  sanctus, 
  divinus. 
  O 
  etiam 
  apud 
  eos, 
  praesenti 
  tempore, 
  

   aliquid 
  cognoscere 
  significat. 
  Si 
  illud 
  nomen 
  non 
  tarn 
  magnificum 
  ut 
  

   quo 
  Tarasci 
  Deum 
  cognoscebant, 
  nempe 
  Avunda 
  (Ratio 
  personificata), 
  

   sine 
  dubio 
  tamen, 
  et 
  Mexicano 
  Teotl 
  (princeps, 
  excelsus), 
  et 
  Quichu- 
  

   ano 
  Capac 
  (dives) 
  sublimius 
  est. 
  Licet 
  cceli 
  nomine, 
  non 
  felicitatis 
  

   locum, 
  ut 
  llhuicac 
  Mexicanorum, 
  nee 
  rationis 
  domum, 
  ut 
  Avandaro 
  

   Tarascarum,intelligant, 
  tamen 
  Mahetsi 
  (\a.t\tudo,et 
  extensio 
  in 
  circum), 
  

   illud 
  vocant; 
  nam 
  hominem 
  immortalem 
  credebant. 
  Nullus 
  enim, 
  

   quod 
  sciam 
  ego, 
  ex 
  Indorum 
  Mexicanas 
  habitantibus 
  terras, 
  populus, 
  

   qui 
  hanc 
  doctrinam, 
  humanitatis 
  solatium, 
  virtutis 
  adjutricem, 
  crimin- 
  

   isque 
  extirpatricem 
  et 
  terrorem, 
  pro 
  religione 
  non 
  haberet. 
  O! 
  eum 
  

   virum 
  philosophise 
  amantem 
  beatum, 
  cum 
  generis 
  humani 
  traditionem 
  

   hanc 
  ille, 
  hie 
  et 
  ubique 
  terrarum 
  diffusam 
  invenit 
  ! 
  Othomi 
  enim, 
  

   mdi, 
  nempe 
  mortuorum 
  umbras 
  vel 
  manes, 
  religionibus, 
  ut 
  Huasteci 
  

   elot 
  suos, 
  placabant. 
  Nil 
  tarn 
  solemne 
  Othomitis 
  quam 
  commercium 
  

   inter 
  ccelum 
  et 
  terram 
  credere. 
  Illi 
  enim 
  et 
  incantatores 
  venerabant, 
  

   eosque 
  Yekha, 
  manus 
  sacra 
  (potestas 
  superior) 
  appellabant. 
  Illis, 
  idem 
  

   sapiens 
  qui 
  Magus 
  ; 
  unde 
  uno 
  utrosque 
  nomine 
  Badi 
  cognoscunt, 
  quod 
  

   et 
  Huastecis 
  commune, 
  quibus 
  Huitom 
  et 
  sapiens 
  et 
  Magus 
  est. 
  

   Cujus 
  in 
  memoriam 
  non 
  et 
  eadem 
  multorum 
  Asiae 
  populorum 
  consue- 
  

   vol. 
  v. 
  — 
  3 
  u 
  

  

  