﻿280 
  ON 
  THE 
  OTHOMI 
  LANGUAGE. 
  

  

  praedicabat: 
  " 
  Non 
  sum 
  sicut 
  caeteri 
  homines." 
  Eheu! 
  quanta 
  meae 
  

   miserrima? 
  patriae 
  infelicitas 
  ! 
  Tempus 
  tamen 
  erit, 
  cum 
  magna 
  ilia 
  

   natio 
  vocabitur 
  habebiturque. 
  

  

  Cum 
  enim 
  ilia 
  ita 
  se 
  habeant, 
  mirum 
  non 
  est 
  de 
  Othomitica 
  lingua 
  

   scriptores, 
  sapientes 
  multos 
  fefellisse. 
  Quo 
  enim 
  modo 
  isti 
  viri 
  recte 
  

   de 
  lingua 
  judicare 
  possent? 
  Hac 
  de 
  causa 
  et 
  Abel 
  Remusat 
  illud 
  

   statuit, 
  omnes 
  linguas 
  scripturam 
  non 
  habentes, 
  in 
  mutationes, 
  com- 
  

   positiones, 
  derivata 
  que 
  affluentes 
  et 
  abundantes 
  esse 
  ; 
  Petrusque 
  Du- 
  

   ponceau, 
  in 
  hac 
  Septentrionali 
  Republica 
  Americana, 
  Indianae 
  littera- 
  

   turae 
  pater, 
  meusque 
  magister, 
  omnes 
  Indianas 
  linguas 
  polysyntheticas 
  

   pronuntiavit. 
  Abel 
  Remusat, 
  Petrusque 
  Duponceau 
  ; 
  qui 
  illi 
  viri, 
  Deus 
  

   optime 
  ! 
  Quis 
  enim 
  illos, 
  nostrae 
  aetatis 
  ornamenta, 
  litterarumque 
  

   columina, 
  ignorantiae 
  accusare 
  audeat? 
  Illi 
  quod 
  scripserunt 
  alii 
  judi- 
  

   carunt; 
  quod 
  illi 
  scribere 
  debuissent, 
  divinare 
  humanitus 
  non 
  potue- 
  

   runt. 
  

  

  Quod 
  eo 
  quidem 
  tendit, 
  ut 
  nemo 
  me, 
  sex 
  lustris 
  natum, 
  litterarum- 
  

   que 
  tyronem, 
  impudentem 
  audacemque 
  habeat, 
  illud 
  agitans, 
  me 
  ut 
  

   illis 
  meis 
  magistris, 
  (utinam 
  eos 
  ita 
  appellare 
  non 
  demerear!) 
  contra- 
  

   dicam,scripsisse. 
  Hoc 
  enim 
  et 
  mihi 
  et 
  meo 
  Mexico 
  debeo. 
  Praeterea 
  

   veritati, 
  gratitudini, 
  et 
  illius 
  debitor 
  sum, 
  ut 
  animadvertam 
  et 
  Petrum 
  

   Duponceau 
  viam 
  mihi 
  ad 
  hoc 
  scribendum 
  indigitasse, 
  et 
  librorum 
  et 
  

   magistraturae 
  copiam 
  fecisse, 
  ac 
  ipsum 
  tandem, 
  ipsissimum, 
  Societati 
  

   Philosophical 
  Americanae 
  meum 
  utcunque 
  opusculum, 
  luci 
  mandan- 
  

   dum 
  commendasse. 
  Nescio 
  enim, 
  utrum 
  senex 
  ille, 
  quinque 
  supra 
  

   septuaginta 
  annos 
  natus, 
  sua 
  scientia, 
  aut 
  sua 
  hac 
  bona 
  fide 
  major 
  

   appareat. 
  Hoc 
  quidem 
  illi 
  solum 
  faciunt 
  qui 
  veritatem 
  quaerunt 
  et 
  

   amant. 
  

  

  Ut 
  melius 
  intelligatur 
  natura, 
  structuraque 
  istius 
  linguae 
  Othomiticae, 
  

   Anacreontis 
  Oden 
  undecimam, 
  in 
  illam 
  vertere 
  ac 
  scholiis 
  illustrare 
  

   tentavi 
  ; 
  quae 
  versio 
  invenietur 
  in 
  annotationibus, 
  sub 
  litera 
  M, 
  qua 
  cum 
  

   net 
  conclusio 
  hujus 
  operis. 
  

  

  