﻿286 
  

  

  ON 
  THE 
  OTHOMI 
  LANGUAGE. 
  

  

  MODUS 
  CONJUGANDI. 
  

  

  Diversimode 
  verborum 
  imperativi 
  persona 
  secunda 
  formatur 
  ; 
  aliquando 
  te 
  verbo, 
  ut 
  

   in 
  sequentibus 
  nunc 
  conjugandis. 
  

  

  Di 
  te, 
  egofacio, 
  

  

  Gui 
  he, 
  tu 
  corrumpis, 
  

  

  Y 
  kue, 
  ille 
  conglutinat, 
  

  

  Di 
  he, 
  nos 
  fingimus, 
  

  

  Gui 
  tza 
  wi, 
  vos 
  inurmuratis, 
  

  

  Gui 
  we 
  hu, 
  vos 
  apponitis, 
  

  

  Tete, 
  facere 
  facere, 
  id 
  est, 
  Fac. 
  

  

  Hete, 
  corrumpere 
  facere, 
  Corrumpe. 
  

  

  Kuete, 
  conglutinare 
  facere, 
  Conglutina. 
  

  

  Hete, 
  fingere 
  facere, 
  Finge. 
  

  

  Tzate, 
  murmurare 
  facere, 
  Murmura. 
  

  

  Wete, 
  apponere 
  facere, 
  Appone. 
  

  

  Tete, 
  lambere 
  facere, 
  Lambe. 
  

  

  Y 
  te 
  yu, 
  illi 
  lambunt, 
  

  

  En 
  praesentis 
  temporis 
  artificium. 
  Di, 
  qui, 
  y 
  vel 
  i, 
  particular, 
  tempus 
  et 
  personam 
  

   una 
  indicantes. 
  Wi 
  nos; 
  qui* 
  et 
  wi 
  vel 
  hii 
  vos, 
  yu 
  illi 
  significant. 
  Videtur 
  ergo 
  quo- 
  

   modo 
  hsec 
  verba 
  monosyllaba 
  sunt. 
  

  

  Quaedam 
  verba 
  cum 
  verbis 
  tza, 
  tze 
  imperativum 
  formant. 
  Frequentius 
  tamen 
  in 
  

   tzi 
  verbo 
  illud 
  desinit. 
  Tza 
  posse 
  et 
  evenire; 
  tze 
  efficere 
  et 
  virtutem 
  habere; 
  tzi 
  ferre 
  

  

  significant. 
  

  

  EXEMPLA 
  EX 
  TEMPORE 
  PR-STEUITO. 
  

  

  Saitza, 
  exirahere 
  posse, 
  id 
  est, 
  

   Hetze, 
  coquere 
  efficere, 
  

   Etza, 
  odisse 
  evenire, 
  

   Guetzi, 
  prseire 
  ferre, 
  

   Hiutzi, 
  po)iere 
  ferre, 
  

   Satzi, 
  evellere 
  ferre, 
  

  

  Da 
  sai, 
  exlraxi, 
  

  

  Ga 
  he, 
  coxisti, 
  

  

  Bi 
  e, 
  odiit, 
  

  

  Da 
  gue 
  he, 
  prmmus, 
  

  

  Ga 
  hiu 
  wi, 
  posuistis, 
  

  

  Ga 
  sa 
  hun, 
  evulsistis, 
  

  

  Bi 
  te 
  yu, 
  ascenderunt, 
  Tetze, 
  ascendere 
  virtutem 
  habere, 
  Ascende. 
  

  

  Da, 
  ga, 
  bi 
  vel 
  etiam 
  Xta, 
  Xa, 
  Sta, 
  Sea, 
  Sa, 
  praeteriti 
  perfecti 
  particular 
  sunt. 
  

   Sic 
  idea 
  temporis 
  idese 
  personam 
  jungitur. 
  

  

  Alia 
  verba 
  imperativum 
  cum 
  verbis 
  ni 
  exigere 
  ; 
  ni 
  germinare 
  ; 
  hi 
  intus 
  esse 
  ; 
  hi 
  in- 
  

   troire, 
  componunt. 
  

  

  Extrahe. 
  

  

  Coque. 
  

  

  Odi. 
  

  

  Praei. 
  

  

  Pone. 
  

  

  Evelle. 
  

  

  EXEMPLA 
  EX 
  PLTJSQtJAM 
  PERFECTO. 
  

  

  Sta 
  hiu 
  hmii, 
  fragraveram, 
  

   Sta 
  ye 
  lima, 
  cur 
  aver 
  as, 
  

   Sa 
  me 
  lima, 
  merit 
  us 
  erat, 
  

   Sta 
  p'he 
  hma, 
  cogitaveramus, 
  

   Sea 
  e 
  hma 
  wi, 
  mulefeceratis, 
  

   Sea 
  de 
  hma 
  hu, 
  florueratis, 
  

   Sa 
  cu 
  hma 
  yu, 
  gustaverant, 
  

  

  Yuni. 
  fragrare 
  germinare, 
  

   Yehi, 
  curare 
  introire, 
  

   Meni, 
  mereri 
  exigere, 
  

   P'heni, 
  cogitare 
  germinare, 
  

   Ebi, 
  malefacere 
  intus 
  esse, 
  

   Deni, 
  fiorere 
  germinare, 
  

   Cuhi, 
  gustare 
  intus 
  esse, 
  

  

  Fragra. 
  

  

  Cura. 
  

  

  Merere. 
  

  

  Cogita. 
  

  

  Malefac. 
  

  

  Flore. 
  

  

  Gusta. 
  

  

  * 
  Que, 
  qui, 
  semper 
  pronuntiari 
  debent 
  ut 
  ke, 
  ki- 
  

  

  