﻿288 
  

  

  ON 
  THE 
  OTHOMI 
  LANGUAGE. 
  

  

  ANTIQUA 
  OTHOMITORUM 
  CONJUGANDI 
  FORMA, 
  CUJUS 
  ET 
  VESTIGIA 
  NUNC 
  IN 
  EORUM 
  

  

  LINGUA 
  MANET. 
  

  

  Praesens. 
  Ni 
  rza, 
  evenire 
  (nunc 
  temporis). 
  

  

  Prseteritum. 
  Ma 
  vel 
  mi 
  rza, 
  evenisse 
  (antea). 
  

  

  Futurum. 
  Na 
  rza, 
  eventurum 
  (in 
  futuro). 
  

  

  Praesens. 
  Ni 
  e, 
  senire 
  (nunc 
  temporis). 
  

  

  Prseteritum. 
  Ma 
  vel 
  mi 
  e, 
  senisse 
  (antea). 
  

  

  Futurum. 
  Nd 
  e, 
  seniturus 
  (in 
  futuro). 
  

  

  Imperat. 
  Ee, 
  senito. 
  Plur. 
  Ewi, 
  vos 
  senite. 
  

   Hoc 
  imperativi 
  artificium 
  usque 
  nunc 
  conservatur. 
  

  

  QUODLIBET 
  NOMEN 
  ADJECTIVUM 
  UT 
  VERBUM 
  CONJUGATUR 
  : 
  QUiEDAM 
  HIC 
  EXHIBENDA. 
  

  

  Di 
  ve/dna 
  ye, 
  Ego 
  sum 
  humanus. 
  

  

  Na 
  (na) 
  vel 
  gui 
  nho, 
  Tu 
  es 
  bonus. 
  

  

  Na 
  vel 
  y 
  hai, 
  Ille 
  est 
  terreus. 
  

  

  Di 
  t'e/dna 
  otho 
  he, 
  Nos 
  sumus 
  nihil. 
  

  

  Na 
  (na) 
  vel 
  gui 
  meti 
  wi, 
  Vos 
  estis 
  divites. 
  

  

  Na 
  (na) 
  vel 
  gui 
  dodo 
  hu, 
  Vos 
  estis 
  stulti. 
  

  

  Na 
  vel 
  y 
  hui 
  yu, 
  II 
  li 
  sunt 
  tres. 
  

  

  Dna 
  vel 
  do 
  ra 
  mha, 
  Ego 
  eram 
  unicus. 
  

  

  Na 
  (na) 
  vel 
  gui 
  nye 
  mha, 
  Tu 
  vacuus 
  eras. 
  

  

  Na 
  vel 
  y 
  na 
  mha, 
  Ille 
  erat 
  otiosus. 
  

  

  Da 
  vel 
  sta 
  ne, 
  Egofui 
  strenuus. 
  

  

  Ga 
  vel 
  sea 
  hmu, 
  Tufuisti 
  virgo. 
  

  

  Di 
  i'e/sa 
  hmu*, 
  Illefuit 
  dominus. 
  

  

  Sta 
  te 
  hma, 
  Ego 
  fueram 
  aliquid. 
  

  

  Ga 
  o, 
  Ego 
  ero 
  inimicus. 
  

  

  Gasta 
  entho, 
  Ego 
  fuero 
  pulcherrimus. 
  

  

  Ye 
  we, 
  Humanus 
  esto. 
  

  

  Nho 
  we, 
  Bonus 
  esto. 
  

  

  Hai 
  we, 
  Terreus 
  esto. 
  

  

  Otho 
  we, 
  Esto 
  nihil. 
  

  

  Meti 
  we, 
  Dives 
  esto. 
  

  

  Dodo 
  we, 
  Stultus 
  esto. 
  

  

  Hiu 
  we, 
  Triplex 
  esto. 
  

  

  Ra 
  we, 
  Unus 
  esto. 
  

  

  Nye 
  we, 
  Vacuus 
  esto. 
  

  

  Na 
  we, 
  Otiosus 
  esto. 
  

  

  Ne 
  we, 
  Strenuus 
  esto. 
  

  

  Hmu 
  we, 
  Virgo 
  esto. 
  

  

  Hmu 
  we, 
  Dominus 
  esto. 
  

  

  Te 
  we, 
  ^liquid 
  esto. 
  

  

  we, 
  Inimicus 
  esto. 
  

  

  Entho 
  we, 
  Pulcherrimus 
  esto. 
  

  

  Ex 
  supra 
  dictis, 
  non 
  modo 
  verba 
  in 
  Othomitorum 
  lingua 
  monosyllabica 
  esse, 
  sed 
  et 
  

   illos 
  verbo 
  substantivo 
  carere 
  omnino 
  patet. 
  Nam, 
  qua 
  i 
  11 
  1 
  de 
  causa, 
  quo 
  nunquam 
  

   uterentur 
  verbum 
  habuissent 
  ? 
  Tarasci 
  enim 
  verbo 
  eni 
  (esse) 
  et 
  Mexicani 
  verbo 
  ca, 
  

   quod 
  idem 
  significat, 
  licet 
  non 
  frequenter, 
  tamen 
  aliquandfi, 
  et 
  primi 
  illi 
  verbis 
  ej^ 
  

   substantivo 
  eni 
  compositis, 
  multoties 
  utuntur. 
  Hoc 
  mihi 
  certum, 
  Hispanos 
  ex 
  parti- 
  

   eula 
  we, 
  verbum 
  illud, 
  quod 
  solum 
  in 
  Hispanorum 
  Othomite 
  loquentium 
  sonat, 
  totum 
  

   confecisse. 
  Non 
  tamen 
  Indi 
  illud 
  inventum 
  receperunt, 
  sed 
  poterimus 
  ne 
  illam 
  divinam 
  

   sententiam 
  Ego 
  sum 
  qui 
  sum 
  Othomite 
  reddere 
  ? 
  Possumus 
  quidem, 
  et 
  ita, 
  ni 
  fallor 
  

   ma 
  hu 
  nga, 
  " 
  meum 
  nomen 
  ego." 
  Lingua 
  ilia, 
  sua 
  ex 
  natura, 
  illud 
  non 
  repugnat 
  

   sed 
  intelligeretur 
  vel 
  ne 
  ab 
  Indis 
  hasc 
  sententia 
  ? 
  hoc 
  nimirum 
  nescio, 
  et 
  nemo, 
  nisi 
  

   prius 
  experiatur, 
  scire 
  potest. 
  

  

  Hmu, 
  dominus, 
  et 
  hmu, 
  rtrgo, 
  sunt 
  homonyma. 
  sed 
  vaiiis 
  modis 
  distingui 
  possunt, 
  addilione 
  sylla 
  

   rum 
  significaatium, 
  ut 
  apud 
  sinenses, 
  vel 
  usu 
  synonymorum, 
  quorum 
  muita 
  sunt 
  in 
  hac 
  lingua. 
  

  

  