— 175 — 



4. C. tridens. 



Solitaria, unicaulis vel bicaulis, numquara caespi- 

 tosa. Folia tantura apice tridentata vel tricrenata. 

 Calyx basi villis longis canescens, saepe coloratus; 

 laciiiiis linearibus74 poU- longis obtusis, corolla triente 

 vel dimidio brevioribus; appendiculis linearibus pe- 

 dunculo adpressis, post anthesin increscentibus late 

 ovalibus obtiisissimis. Corolla 7^ — V/^ pollicaris, potius 

 longe infundibuliformis, quam campanulata, in vivo 

 pallide coeruiea vel saltern intus pallidior, bine annii- 

 lus basilaris non tarn manifeste conspicims, ceteriim 

 extus semper glaberrima. Flos siiberectiis, post an- 

 thesin ita nutat, iit postca capsula pedicello adpressa 

 sit. Semina lineari-ovalia, fere 1 lin. longa, vix y^ lin. 

 lata, compressa, margine angusto incrassato cincta, 

 pallida, subopaca. - 



Semper crescit in pratis alpinis (nullibi in rupibus) 

 aut terra nuda. Copiosa praecipue in jugis altissimis 

 sterilibus totius fere Caucasi, interdum juxta nives et 

 glaciem alt. 1800 — 1260 hex. et ex herbidis alpinis 

 interdum descendit ad regionem subalpinam, rarius ad 

 1 130 et imo ad 1000 hex. Floret fine Junii, imo fine 

 Maji, sed in altioribus non ante init. vel med., rarius 

 finem Julii, ad nives initio v. medio Aug,, imo initio 

 Sept. Medio v. fine Julii saepe jam omnino deflorata 

 et fruct.^fere maturis; medio Aug. capsulis apertis et 

 semin. pleno maturis, medio Sept. a frigore necata. 



Varietates: ß. crenato-serrata in margine foliorum 

 basilarium, praeter apicem tridentatum, cum typica in 

 Salatavia et limite Digoriae; y. araratica, major, lati- 

 folia, margine fere dimidio circumserrata; ad pedem 

 m. Ararat majoris; 5. ciliata, laciniis calycinis mino- 



