— 199 — 



31. -S', pendula (M. Bieb. 1808). Flores speciosi 

 albi (vix ochroleuci), magnitudine C. sarmaticae. colore 

 C. lamiifoliae , sed antherae connatae; inflorescentia 

 foliosa, semina minuta immarginata. Rhizoma crassum 

 ramosissimum, caules evoluti penduli, debiles, flexuosi, 

 valde ramosi, % — 1 pédales. In rupestribus calcareis 

 declivitatis et promontorii borealis Caucasi hinc inde: 

 Narzana, Pjätigorsk, Konstantinogorsk, Alagir; Dage- 

 stânia pr. Gergebil, inter Tindi et Aknada, Kupp^, 

 infra Gunib, ait. 220 — 860, regionem subalpinam vix 

 attingit. Floret a fine Junii vel medio Jul. usque ad 

 init. Sept., corolla emarcida hyemem perdurât. 



32. S. ossetica (M. Bieb. 1819). Species fere ignota 

 et in herb, rarissima; a S. pendula longe diversa: flo- 

 ribus coeruleis, foliis coriaceis, nitentibus, argute et 

 glandulose duplicate- serratis (S. creticae similibus). 

 Apparenter glabra, adsunt tamen setae in caule, mar- 

 gine foliorum et laciniis calycinis, praecipue in planta 

 juniori. Statura et modus Crescendi S. pendulae. Folia 

 surculorum sterilium cordata vel longe protracta scolo- 

 pendriformia, dependentia. In rupibus calcareis ad fl. 

 Terek ait. 400 — 430 hex. et fl. Ardon ait. 370 — 

 380 hex. Flores primi fine Maji, ultimi initio Sept. 

 cum fruct. et sem. maturis. Locus a Biebersteinio in- 

 dicatus «in m. Kaischaur» valde dubius. 



(Tiré du Bulletin, T. XI, pag. 203 — 222.) 



