( 156) 



» Hel oud-Diiitsclio hercvn't, door de Frankoii naar 

 » Gallic ovorgebragt en in 't Latijnsclie belfreclHsoyev^i^- 

 » giian (van^Yaar nog be/f'roi in do speciale opvatting van 

 » klokkeloren), voldoet dus naar vorni en beteekenis ge- 

 » heel ler verklaring van halrpaii of hnlvarf. Maar om 

 » geene onzekerheid over fe lalen , hehooren wij nog te 

 » vveteu , hoe fjerarit is zamengesteld , weike de etymo- 

 s> logie van dat Duitsche wooid zejf is. 



» De Duitsche elymologen, die ik kan naslaan, ver- 

 » klaren de afleiding van dat woord niet of onvoldoende, 

 » sommigen zeggen ronduit dat hel diiister is. Ik geloof, 

 » dat die duisternisligt is op te lielderen , en wel hepaal- 

 » delijk door hulp van liet Angelsaksisch, vvaarop door 

 » den H'' Kervyii de Letlenhove te regt is gewezen als 

 » zoo belangrijk voor vele termen in Vlaanderen. 



» Ik acht, dat bet woord in 't Angelsaksisch, in zijn 

 » allereersten vorin, beorhfrld moet hebben geliiid, za- 

 » mengesteld nit i . bcorh en 2, frid. 



» I. Beorh, van het vverkwoord beorgan, ons bergen 

 J> {defendere, protegere), vanwaar ook burh oi byrig , 

 » ons burg. — Het subst. beorli of beorg beteekent dan 

 » ook munimentum. 7aq Ettmiiller, p. 287, en Bosworth 



» 2. Fnd, subst. m., beteekent locus munHus. Het is 

 » van 't werkwoord fridan (protegere), dat bij ons (zoo 



> 't nog bestond) vrijden, vreed, gevn'den zou Inideii. 



> Zie Ettmiiller, p. 575. D\[ fridan h blijkbaar hetzclfdo- 

 » als Goth, froidjan (bewaren, beschntlen, behoeden, 



» sparen). Diefenbach (IVr.v/. V^'urlvrb.der golh. Spradie, 



' T, 404) haalt daarbij een oudhoogdnitsch werkwoord 



> fridou aan (servare, [irotegere], ihn weder hetzelfde is, 



> on bij hem kan jnen imzien hoe IkM bckcnde Diiitsdi''. 



