SL E E o a PR 
A EEE RNEER EES 
AREEN TE 
E AR 
A 
( 647 ) 
E wel in Vlaanderen als in Brittanié bewonen, en van 
den zelfden volksstam zijn. 
Op het einde der vijfde eeuw , traden vele Germaansche 
Stammen , ook de Saksen, onder den algemeenen naam 
van Franken, in een verbond om Gallië van de Romeinen 
af te winnen. Zij kozen tot opperhertog Clovis (Hlod wich). 
Onder hem was een der voornaamste oversten zekere 
Ragenher, heirtog van Kamerryk, en ongetwijfeld de ge- 
kozen bevelhebber der Kerels van Vlaanderen. 
Toen Clovis, na de verovering van Gallië, zich Christen 
liet doopen, weigerden Ragenher en de hem onderhoorige 
enden, hunne Germaansche goden te verloochenen. Zij 
keerden verbitterd terug naar Vlaanderen, en kregen geen 
deel van de veroverde wingewesten. Ja, Clovis wreekte 
zich later bloedig op Ragenher (1). 
Een bewijs, dat deze Ragenher een Kerel ‘was, vindt 
men daarin, dat de Kerels van Vlaanderen, langer en 
hardnekkiger dan andere Germanen , hun oud geloof zijn 
bijgebleven (2), tot zoo verre, dat de heer Kervyn de 
ettenhove eenen Kerel aanhaalt, Segher van Ghistel ge- 
naamd, die tot omtrent 1096 heiden was gebleven, en 
zich Chaton moest laten doopen om aan de Kruisvaart te 
kunnen deel nemen. : 
Wat dit gevoelen nog meer staaft, is dat men in de 
Jaarboeken der Angel-Saksen, dien naem, Raeginheri, 
Raeginhere, niet zelden aantreft (5). 
(1) Greg. Turon, lib. IL, XVII et XLII 
(2) « Les Kerles ne pardonnaient pas aux Franes leur conversion au 
Christianisme... Les Saxons étaient des païens invétérés (paganissimi). » 
V. Derode, Ann. des Fl. de Fr., t. VIIL, pp. 
(5) Zie, odd nabi: Lappenberg , di ini B. Thorpe, t.I, 
Pp. 148 ela 287. 
