(618 > 
Bij groote landveroveringen door geweld van wape- 
nen, verliezen de overwinnaars zoowel als de overwon- 
nenen gewoonlijk hunne vrijheid. De aanvallende oorlog 
vereenigt in den overste zooveel macht en maakt de een- 
heid van bevel zoo noodzakelijk , dat de dwingelandij der 
bevelvoerders en de onderjukking der overwinnende 
natie onfeilbaar uit deze noodzakelijkheid worden ge- 
boren. 
Het ging den Franken zoo in Gallië. 
De Vlaamsche Kerels, integendeel, hadden als volks- 
stam geen deel aan landveroveringen genomen , en hadden 
daarom van hunne persoonlijke vrijheid en van hunne 
voorvaderlijke rechten niets verloren. 
Maar nu vormden zich van lieverlede, onder de Franken, 
instellingen die op geheel andere gronden dan de onaf- 
hankelijkheid en de gelijkheid tusschen al de leden der 
natie waren gegrond. 
Alhoewel de Franken te voren geene koningen hadden 
gekend, liet Clovis zich tot koning kroonen,en nam uit de 
Gallo-Romeinsche beschaving alles over wat hem de opper- 
macht kon verzekeren. Hij en zijne opvolgers hadden de 
gronden, die den Romeinen of hunnen aanhangeren toe- 
behoorden, aan hunne vrije Weermannen uitgedeeld; 
maar dewijl deze uitdeeling willekeurig was geschied, 
ontstond daaruit eene groote ongelijkheid tusschen de 
Franken zelven. Langdurige twisten en bloedige geweld- 
daden dwongen de zwaksten der vrije mannen, zich onder 
de bescherming der machtigen te stellen; en dezen er- 
kenden op hunne beurt als beschermheer, eenen nog 
machtigere of den vorst zelven. 
Daaruit ontsproot de staatsinrichting, welke men feo- 
_daliteit of leenroerig stelsel noemt, en die, waar zij tot hare 
