( 625 ) 
ben : « miles Erembaldus de Furnis natus, » legt hij Ber- 
tulf, oom van den moordenaar, de volgende woorden in 
den mond : 
= < De graaf wil mij met mijn gansch maagschap in 
dienstbaarheid leggen, bij de oude lieden inlichtingen 
nemende, om te weten of wij zijne slaven (serfs) zijn; 
maer hij hoeke zoolang hij wil, wij zijn vrij en zullen het 
altijd blijven : er is geen mensch op aarde die ons dienst- 
baar kan maken (1)! » 
Vele andere bewijzen nog behelst de kroniek van Gal- 
bertus, doch deze hier aan te halen, ware overbodig. 
Karel van Denemarken is wel zeker het slachtoffer ge- 
worden van lieden wier persoonlijke vrijheid men wilde 
vernietigen; en buiten de Edelen en Kerels, bezaten als- 
dan geene anderen zulke vrijheid. 
In alle geval verwekte deze wreede moord in gansch 
Vlaanderen eenen kreet van verontwaardiging en wraak- 
zucht. 
De ridders namen deze gelegenheid te baat om hunnen 
haat tegen de Kerels den teugel te vieren; en , onder voor- 
wendsel dat allen medeverantwoordelijk of medeplichtig 
aan de misdaad waren, deden zij geheel het land tegen 
hen opstaan, zwerende in hun gemoed dat schuldigen en 
onschuldigen voor de ijselijke euveldaad zouden boeten. 
Een machtig leger trok op tegen Brugge, waar binnen 
de Erembalds zich hadden versterkt. Verraden en over- 
vallen, vloden zij met eenige honderde Kerels op de Burg, 
en daar boden zij zulken onversaagden en langdurigen 
tegenstand , dat zij hunne vijanden zelven tot bewonde- 
ring dwongen. 
mn nn Ee 
(1) Galbertus, p. 253. 
