( 624 > 
Toen zij reeds gedurende drie weken als ware leeuwen 
zich haddén verdedigd, en herhaalde bestormingen hadden 
afgeslagen, kwam de koning van Frankrijk in persoon naar 
Brugge, aan het hoofd van een ongewoon machtig leger, 
om den moord van zijnen bloedverwant Karel te wreken. 
De Kerels worstelden met de woede der wanhoop tegen 
deze ontzaggelijke heirkracht; zij verloren opvolgend, en 
telkens na bloedige gevechten, de buitenmuren, het pa- 
leis des graven, het klooster en de kerk van S'-Donaas, 
gebouwen die binnen de Burg besloten waren. 
Eindelijk door deze immer vernieuwde aenvallen bijna 
gansch weggesmolten , werden zij op S'-Donaas toren g€- 
dreven, van welks gaanderijen zij hunne vijanden met 
allerlei werptuigen , ja, met stukken der verbrijzelde klok- 
ken poogden te verpletteren. 
De koning van Frankrijk, over zulken hardnekkigen 
wederstand verbolgen, deed den toren ondermijnen. Slechts 
toen deze begon te waggelen en dreigde omverre te stor- 
ten, boden de Kerels aan, zich over te geven, op voor- 
waarde dat men hen door rechters zou doen onderhooren, 
en degenen die niet medeplichtig aan den moord waren, 
zou toelaten hunne onschuld de bewijzen. 
Dit hun toegestaan zijnde, kwamen zij met vertrouwen 
van den toren, en werden naar de gevangenis geleid. 
Van eenige honderde Kerels, die de verdediging der 
Burg hadden begonnen, bleven er nog slechts acht-en- 
twintig over! 
Gedurende veertig dagen hadden zij wederstand ge- 
boden aan de vereenigde heirkrachten van Frankrijk en 
van Vlaanderen... 
In stede van ze te vonnissen, zooals men hun had be- 
loofd, bracht men ze, eenige dagen later, een voor een Op 
nes ke 
En A E E i 
