A 
: 
A 
( 625 ) 
den toren en smeet ze van boven neder op de steenen van 
het plein der Burg. 
Na deze bloedige strafpleging trok het Fransche leger 
naar Yperen, waar de Kerels, onder bevel van Willem … 
van Loo, zich hadden versterkt. 
Ten ievalpe der moord des graven onderling verdeeld, 
en verraden door eenige poorters van Yperen, konden de 
Kerels niet lang weêrstand bieden , en ondergingen eene 
beslissende nederlaag (1). 
De tot dan onplooibare Vlaamsche Saksen waren nu 
geheel ter nedergedrukt; hunne natuurlijke oversten, 
hunne machtigste beschermers, de Erembalds, had men 
uitgeroeid, onder het valsche voorwendsel dat zij allen 
medeplichtig aan den moord van graaf Karel waren. 
« Men heeft hunne verrechtvaardiging belet » zegt de 
geleerde abbé Carton « door hen uit te roeien, en deze 
baan is de zekerste om gelijk te halen, want de dooden 
spreken niet. Toen zij nog leefden, heeft men hen niet 
willen onderhooren; zij vroegen rechters en men gaf hun 
ulen (2). » 
De koning van Frankrijk, als hadde hij Vlaanderen 
zelven veroverd, drong de Vlamingen eenen Franschen 
vorst, Willem van Normandië, tot graaf op. 
De ridders mochten tevreden zijn. Nu heerschte over 
Vlaanderen een graaf, gansch doordrongen van Gallo-Fran- 
kische gedachten, en diensvolgens vijand der volksvrij- 
eden. 
tn à 
(1) Zie het omstandig verhaal van den moord des graven, van de bele- 
Sering der Burg en van de nederlaag der Kerels van Yperen, in de reeds 
Semelde kroniek van Galbertus, Vita Caroli Boni, etc. | 
(2) Abbé Carton, Bertulf et sa famille, ANN. DE LA SOC. D'ÉMULATION 
DE Bruces, t. Ier, 2e série, p. 305. 
