( 626 > 
Willem van Normandië achtte zich welhaast sterk ge- 
noeg, om het land geheel volgens zijnen willekeur te 
bestieren. Den eed verbrekende dien hij plechtiglijk had 
gezworen , eischte hij, gaansch Vlaanderen door, druk- 
kender belastingen dan men er ooit had betaald. 
De steden, door de inwoners van Gent tot wederstand 
aangevuurd , spanden te zamen en riepen Diederik-van- 
den-Elzas tot graaf van Vlaanderen uit. 
Een bloedige oorlog nam aanvang, en duurde met vele 
wisselvallige kansen voort, tot dat Willem van Normandië, 
bij het beleg van Aalst door eenen burger gewond, het 
leven verloor. 
Diederik bestierde Vlaanderen gedurende vijftig jaren. 
Hij was een beschermer der volksvrijheden , liet de Kerels 
hun oud-Germaansch recht behouden, en gaf aan vele 
steden en gemeenten van Vlaanderen hunne eerste geschre- 
vene voorrechten of keuren. À 
Hier dient in het voorbijgaan iets opgemerkt te worden, 
dat de nagedachtenis der Kerels den Vlamingen dierbaar 
moet maken. Het zijn de Kerels die allereerst geeischt 
hebben dat de keuren en staatsschriften, hun betrekkelijk, 
in de moedertaal, dit is te zeggen, in het Vlaamsch, wierden 
opgesteld (1). 
Bij het begin der XIII° eeuw, stond het grooste gedeelte 
van Kerlingaland onder de overheid der gravin Machteld, 
wie men dit gewest als bijleving of duwarie had toegekend. 
Zij wilde de Kerels de betaling van een persoonlijk hoofd- 
rt mt 
(1) « Le triomphe des Kerles dans la lutte prolongée, ce fut de faire 
admettre le Flamand dans les chartes publiques. » Victor Derode, Annales 
_des Flamands de France, t. VIII, p. 69. 
