A 
A 
( 629 ) 
Deze bloedige nederlaag moet hen voor langen tijd on- 
machtig gemaakt hebben om nog op te staan tegen dege- 
nen, die immer voortijverden om de laatste sporen van het 
oud-Germaansch volksrecht in Vlaanderen te vernietigen. 
Maar andere verdedigers had de vrijheid gevonden in 
de groote steden des lands, welke door de nijverheid hun- 
ner bewoners eenen hoogen trap van voorspoed en rijkdom 
hadden bereikt. 
Elkeen in ons land kent nu de geschiedenis van Jacob 
van Artevelde, en weet hoe de Vlaamsche gemeenten, 
onder zijne leiding, gansch Europa verwonderden door de 
ontwikkeling eener tot dan ongekende volksmacht. 
Het lag evenwel in het lot der wereld , dat de volkeren 
van Europa nog diep en langdurig moesten verdrukt wor- 
den, vooraleer de verlorene vrijheid der vaderen gedeel- 
telijk te herwinnen. 
Toen Philips van Artevelde, Jacobs zoon, in 1582, op 
het slachtveld van Roosebeke met meer dan 20,000 Vla- 
mingen sneuvelde, verduisterde de zon der onafhankelijke 
gemeenten, en de eeuwenheugende worsteling was ten 
einde, hoe zeer ook vruchtelooze pogingen nog van tijd tot 
tijd kwamen bewijzen, dat Vlaanderen het juk met onge- 
duld en geheime woede droeg. 
In het midden der XIV° eeuw verviel, door een huwe- 
lijk, de kroon van Vlaanderen aan de hertogen van Bour- 
gonje. 
Van dit oogenblik af werd door deze trotsche vorsten, 
Ons geheel vreemd van afkomst en zeden, eenen openlijken 
strijd gevoerd tegen de rechten, de taal en de gebruiken 
des volks in Vlaanderen. 
De gemeenten vergoten nog hun bloed in eervolle po- 
Singen, om zich uit de verdrukking los te woelen; doch 
