( 548 ) 
wijze te besturen, détré het tegen ondergang door 
plichtverzuim of onbedachtheid te bewaren : ieder aftre- 
dend bestuur was gehouden, de gildelasten aan te zui- 
veren. Zoo toch kan de toekomst des genootschaps, onder _ 
geldelijk opzicht, niet in gevaar worden gebracht. Bespa- 
ring, daarentegen, was niet verboden, en het overschie- 
tende geld mocht niet aen drinkgelagen worden besteed. 
Nog meenen wij uit de nieuwe verordening te mogen 
opmaken, dat de kapelaan en knaap op denzelfden rang 
‘stonden. Beide toch waren bezoldigd. Maar ook de factor, 
de spreker, de dichter der rederijkers genoot eene jaar- 
wedde, en van dezen wordt geen woord in de reglementen 
gezegd. Schatte men zijne bediening, zijn talent te hoog, 
dan dat men ’t zou gewaagd hebben die aan de minste 
bepaling te onderschikken? — Wij zullen de gelegenheid 
hebben op den factor terug te komen. 
De vrijstelling van dienst in andere gilden, verleend 
aan hen, die in Maria ter eere deel maakten van ’t be- 
stuur, gif nu en dan van wege andere genootschappen 
aanleiding tot geschillen, die door de schepenen moesten 
beslecht worden ; ja tot processen, in welke de Raad van 
Vlaanderen moest tusschenkomen. Gewagen wij hier van 
een, dat onze kamer omtrent het midden der XVI° eeuw 
tegen de Balsembloem had uit te staan, en waarin ook de 
andere red ingen der stad betrokken waren. 
Een afgaande bestuurder van Maria ter eere had geko- 
zen, om hem op te volgen, zekeren David Serarents, die, 
reeds dezelfde betrekking waarnam bij de Balsembloem. 
Daar ook de bestuurleden van dit genootschap, gelijk die 
van de andere rederijkerskamers, ’t voorrecht van dienst- 
vrijdom in andere kringen genoten, werd de eisch natuur- 
> een bevonden, en aan ’t oordeel van °t ma- 
r 
en 
