CAMOENS. 



reis na.ir Afrib met h.'t leger ran Jnan 111.) 



VERKURING VAN DEN TOESTAND. 



De jonge dichter is, om zijne eerste liefde, in ongenade gev 

 t Hof gebannen. Om weder ia de gunst te komen heeft hij de tot 



vlucht de plaats, waar vreugdeliedn 



apenbroeders dol rinkinkt 

 jeschrci daar in mijn hart 

 iskalm enklaarj de sterr 

 slralen : » hoop! « ik heb dc hoop verlorei 

 , als een drcnkling, die, in weiflcnd pogen 

 t licht betracht, hef ik tot u mijn oogen! 

 Geliefde mijner zicle, 

 Mijn hoogsle gocd, mijn eenig wee, 



