40 
Urtica dicoéca L. (Hisp. Ortiga mayor). 
In Hispania boreali et centrali frequens! Meridiem Versus, 
ut videtur, rarescit. 
. Parietaria diffusa Mert. & Koch (Hisp. Pelosilla). 
In muris rupiumque fissuris per totam Hispaniam passim, et - 
a variis autoribus variis nominibus. (P. judaica, P. offfci- 
nalis, P. erecta) designata. Staturå, foliorum formå (ab 
orbiculari-ovata "ad lanceolatam) etc. maxime variabilis 
stirps, et nonnullæ ejus formæ excentricæ P. erectæ M. & K. 
haud dissimiles, sed hæc species, Europæ boreali-orien- 
talis civis, in Hispania certe non occurrit. 
P. mauritanica DR., species, æque ac prior, ut videtur, polymorpha. 
Præcipue duas formas insignes notavi, ulteriori observationi 
dignas: i 
» BP, latifolia Lge., caule simpliciusculo, foliis late rhombeo-ovatis, 
abrupte acuminatis, lamina basin Versus in petiolum subcon- 
2 tracta, cymis (junioribus) glomerato-congestis (nec elongatis, 
pedunculatis). å 
In Hispania (circa Gades?) Cabrera in hb. Agardh! Cacillas 
(Cacella?) Lusitaniæ (hb. Schousb.)! 
» Y7> minor Lge., multicaulis; gracilis, caulibus 3-5-pollicaribus ; 
” foliis quam in typo 2-4-plo minoribus, cymis jJaxiusculis, 
breviter pedunculatis. i 
Jarayseco Extremaduræ (hb. Schousb.)! 
Obs. Varietates supra commemoratæ hinc (8) ad P. drffusam, 
hinc (y) ad P. lusitanicam accedunt, sed noøtis optimis distinctæ, 
et nisi forte specifice distinguendæ, cum P. mauritanica certe 
"associari debent. A P. diffusa enim recedunt caule glabrius- 
culo,  foliis trinerviis (nec triplinerviis) , longius acuminatis, 
papyraceis, caryopsi castaneo (nec nigro); a P. lusitanica foliis 
acuminatis, pilosis, bracteis latioribus, cymis multifloris, 
perigonio Y deflorato accrescente etc. abunde distinguuntur. 
P. lusitanica L.- 
Trujillo et Navalmoral Extremaduræ (hb. Schousb.)! 
