53 
speciminibus cum meis perfecte identicis, variisgue specimini- 
bus Th. tinctoriæ genuinæ, plantam nostram ab hac (et a Th. 
nivali) variis notis differre et cum Th. calycina arcte conjunctam 
esse nunc edoctus sum. Suspicor enim, quod jam cel. Meis- 
ner (etsi dubitanter) monuit, Th. tinctoriam et Th. nivalem ad 
unam eandemque speciem perlinere, ita ut prior forma vestita 
(planitiei et montium humiliorum incola), posterior vero forma 
glabrata. (regionem alpinam inhabitans) sit, nec dubito, Th. 
calycinam pariter duplicem præbere formam: piløsam scilicet 
(nostram) et glabram (regioni alpinæ Pyrenæorum privam), neque 
lis assentior, qui (ut cell. Gren. et Godr.) Th. nivalem 
et calycinam ne varielatum nomine distinguunt, nam secundum 
specimina varia a nobis comparata hæ duæ tantum inter se 
differunt, ut minime conjungi debeant, nisi insuper Th. tinctoria 
cum iisdem associaretur. 
Definitionem duarum specierum, quas supra commemoravi, 
adjectis synonymis gravioribus hic breviter proponam: 
1. Th. tinctoria, caulis ramvsus ramis erectis crassis, dense 
et profunde  cicatrisatis; folia ovali- v. obovato- linearia , 
obtusissima, subtus convexa, supra leviter concava,  villis 
crispulis plus minusve obduc'a; perigonium infundibulare, 
tubo glabro membranaceo striato, lobis ”ovatis obtusis, tubo 
multo brevioribus, 
+ 0, vermiculata (Sanamunda vermiculata Barr. ic. 231, Daphne 
vermiculata Vahl Symb. 1, p- 28; Passerina tinectoria Pourr., 
Thymelæa tinctoria Endl. gen. Suppl. IV, p. 66, Meisn. in 
DC. prodr. XIV, 555), folia latiora, erecto-patula, lanugine 
brevi crispa dense obducta, indeque canescentia. 
Specimina comparavi gallica: Chartr. de Valbonne, (Requ.), 
Bagnols, (Huguenin) et hispanica: Aragon. (Juss., Vahl, 
DC. Boutelou, "Willk.), Monserrat (Willk.)! 
…… Ø; nivalis (Passerina nivalis Ram, Bull. philom. Nr. 44 t. 9 
f. 4; Thymelæa nivalis Meisn. Il. c., Pass. juniperifolia 2, 
Lapeyr. Abr. p. 213; Thymelæa pyrenaica juniperi folio minor, 
