( 496 ) 
Volk. 
O angst!.… God onbermhertig! twijfel moordt ons! 
Verloren is uw volk, o Heer!... verraadt uw woord ons? 
Hcer! Heer! Heer! 
Voordrager. 
En de opstand blaakt en grolt... Besluiten 
En ecden zijn verzaakt; door woest geweld 
Wordt °t outer stout gebroken. . Buiten, 
Wee! springt de Hel verheugd in °t siddrend veld. 
En spotgelach en hoongezang en huilen 
Wceerschalien op den duistren dorren grond... 
Is nacht... ’t Is nacht... Daar oopnen zich kuilen, 
't Is of de duivlen dansten dol in °t rond. 
Geesten der duisternis, 
Loof de macht van Baal, 
Hij, den God, dien men verbergt, 
Wees nict blind, en dwaal 
Niet van Hem, die vreugde vergt. 
Ecer het lustgenot! 
Als de morgen glanst zijn rocm, 
Eer dien zonnegod, 
Als de warmste levensblocm ! 
In °t beloofde land 
Glocit als vuur zijn macht zoo groot! 
Adonaï ’s hand, 
Laat ù thans in schand en nood -. 
Volg ons volk, o koom! 
Wolk, 
Ja, daar is ons heil, ons levensdroom, 
Onzer herten vlammenstraal! 
Koom naar Baal! 
