( 248 ) 
Voici le texte de ce poëme : 
DE WIND. 
CANTATE. 
Recitatief. 
De nacht verdwijnt zoo heimlik zacht, 
De morgend kiemt in schemerpracht, 
De vogel rust in zijnen nest, 
Zijn hemelrijk, zijn liefdevest ! 
Het dierken slaapt in ‘t sluimrend kruid 
En alles zwijgt. ... De bloeme droomt 
Van `t koeltje, dat haar kussen koomt. … . 
Het koeltje kreunt; een flauw geluid 
Verheft zich zacht. De zon verschijnt en blaakt; 
Het windje speelt en juicht : Ontwaakt, ontwaakt! 
Solo. 
Looverkens fleuren, 
Knikken en geuren 
’s Windekens groet te gemoet; 
Vogelkens zingen , 
Vliegen en springen 
’s Windekens groet te gemoct ; 
Steden en streken, 
Bronnen en beken 
zoet : 
Choor, 
Wees welkom, geest, want waar ge zweeft, 
Daar voelt men zaalgen levenslust; 
Wees welkom, geest, die al wat leeft, 
Zoo vreugdig wakker kust. 
Wees welkom, geest! 
