FAMILIE PODICIPEDIDAE — FUTEN. 



15 



Jeugdkleed. Gelijkende op het winterkleed, doch oordekvederen en wangvederen 

 wit met geelbruine uiteinden. 



Donskleed. Bovenzijde en anaalstreek zwart; onderzijde wit; voorhoofd en bo ven- 

 kop overlangs wit gestreept; kopzijden wit met overlangsche zwarte strepen. Boven 

 op den kop een kale, vleeschkleurige plek; snavel vleeschkleurig met een zwarten band 

 aan het einde en een aan de basis, punt wit ; pooten blauwgrijs. 



Voorkomen en levenswijze. Deze fuutsoort bewoont als broedvogel zuidelijk 

 Zweden, Engeland, Denemarken, Duitschland, verder zuidelijk Europa, Noord-Afrika, 

 Abyssinië, Zuid-Afrika, centraal-Azië, China en Japan. In ons land behoort haar 

 broeden tot de zeldzaamheden ; dit schijnt waargenomen te zijn in Zuid-Holland en 

 Noord-Brabant in vroeger jaren, in den laatsten tijd ook met zekerheid in Gelderland, 

 in Juni 191 7 te Hatert bij Nijmegen en in Mei 191 8 in Noord-Holland op de plassen 

 bij Ankeveen, alsmede in Utrecht. Op Texel werd 20 Juni 191 3 een ? met broed- 

 vlek geschoten. In Noord-Amerika wordt deze soort vervangen door een nauw ver- 

 wanten vorm, Podiceps nigricollis californicus Heerm., die zich onderscheidt door 

 bleeker gekleurde verlengde oordekveeren, door minder wit in de vleugels en door 

 iets geringere grootte. De geoorde fuut bewoont meren en moerassen, met rijke, 

 doch niet te dichte vegetatie. Op den trek en in den winter komt hij ook aan onze 

 zeekust voor, steeds echter in gering aantal. Enkele voorwerpen in prachtkleed wer- 

 den in de laatste jaren aan het Rijks Museum toegezonden, die doodgevlogen waren 

 tegen onze vuurtorens, meestal in het begin van de maand April; dit is een bewijs, 

 dat ook deze soort des nachts trekt. In wijze van nestelen verschilt de geoorde fuut 

 niet van de andere soorten; de eieren zijn van denzelfden vorm en kleur en hebben, 

 volgens Rey, een lengte van 39—45 eneenbreedte van 27,1 — 29,4 mm. Soms nestelen 

 een aantal paren op een betrekkelijk kleine oppervlakte bijeen. Het voedsel van deze 

 soort komt met dat der vorige overeen, in den zomer vormen waterinsecten den hoofd- 

 schotel ; ook waterplanten en vederen zijn steeds in de maag aangetroffen. Het 

 stemgeluid is helder fluitend, in den paartijd snel achtereen herhaald tot een langge- 

 rekten triller. 



