FAMILIE PODICIPEDIDAE — FUTEN. 7 



grooter en voornamelijk zijn dit dan voorwerpen van elders, hier overwinterend. Op 

 de broedplaatsen verschijnt hij tegen het laatst van Maart of het begin van April, doch 

 eerst in Mei neemt het broeden meestal een aanvang. In dezen tijd vermindert de 

 schuwheid van dezen vogel eenigszins en is het den voorzichtigen waarnemer mogelijk 

 het interessante liefdespel gade te slaan. De beide seksen zijn dan luidruchtiger dan 

 anders en laten hun diepen, als kraor kraor klinkenden, paringsroep hooren; mannetje 

 en wijfje zwemmen rond elkander met depronkvederen van den kop wijd uitgespreid en 

 staan soms inhetoogenblikder hoogste emotie rechtstandig in het water met de onder- 

 zijden tegen elkander. Het nest is een platte, drijvende massa van halfvergane water- 

 planten, die de vogels al duikende van den bodem ophalen, en die meestal aan een paar 

 rietstengels of andere waterplanten bevestigd is, waardoor wegdrijven van het nest 

 voorkomen wordt. Bijna zonder uitzondering wordt het door de vogels ver van den 

 oever gebouwd. Meestal houdt een futenpaar een bepaald gebied voor zich alleen en 

 vindt men niet zelden een meerkoetennest dicht bij het futennest; soms echter kunnen 

 ook meerdere futennesten in een betrekkelijk klein gebied bijeen liggen. Het aantal 

 eieren van een legsel bestaat meestal uit 3 a 4, zelden uit 5 ; de eieren zijn pas gelegd 

 geelachtig wit, zonder glans, en bij doorvallend licht groenachtig, krijgen tijdens de 

 bebroeding echter een min of meer sterke, geelachtig bruine kleur, doordat de poreuze 

 kalklaag, waarmede zij bedekt zijn, doortrokken wordt met de vochtigheid van het nest 

 en van de rottende waterplanten, waarmede de vogel bij het verlaten van het nest de 

 eieren toedekt. De vorm is meestal iets buikig, langwerpig, aan beide einden gelijk 

 afgerond, doch steeds is een dikker boveneinde te onderscheiden. Van 23 Nederland- 

 sche eieren in de collectie van 's Rijks Museum van Natuurlijke Historie zijn de maten: 

 lengte 46 — 58,5, breedte 32 — 39 mm. De fuut maakt slechts één broedsel in het jaar. 

 Na ruim 3 weken broeden, dat door beide ouders, maar hoofdzakelijk door het wijfje 

 gedaan wordt, komen de eieren uit en volgen de jongen spoedig de ouden, plaatsen 

 zich in den eersten tijd dikwijls op den rug der ouders en worden door deze, tusschen 

 de vleugels vastgeklemd, zoodat alleen de kop aan de rugzijde te voorschijn komt, 

 onder water duikende medegevoerd. Het voedsel bestaat aanvankelijk uit kleine 

 waterinsecten en vischbroed, dat de jongen uit den bek van de ouden aannemen. De 

 volwassen futen voeden zich met waterinsecten, schelpdieren, kleine kikvorschen, 

 salamanders en kleine visschen, schijnen echter door dit laatste voedsel in geen enkel 

 opzicht schadelijk te worden. In de maag vindt men geregeld eenige borstvederen, die 

 de vogels zichzelf uittrekken, en die zij hun jongen zelfs op zeer jeugdigen leeftijd voor- 

 leggen; ongetwijfeld spelen deze bij de vertering van het voedsel een rol. Op het droge 

 begeven deze vogels zich niet dan noodgedwongen; gelijk alle futen bewegen zij zich 

 aldaar hoogst moeilijk, kunnen in waggelende houding met wijd uiteengesp reide pooten 

 een eindweegs loopen, doch vallen spoedig op den buik neer en schuiven zich met dit 

 lichaamsdeel op den grond met de pooten verder. Het water alleen is hun element ; hierop 

 brengen zij hun geheele leven door en verlaten het alleen in den trektijd om zich vlie- 

 gend van het eene water naar het andere te begeven, of, door vijanden in het nauw ge- 



