54 



Orde PELECANIFORMES, Familie PHALACROCORACIDAE. 



N°. 16. 



Phalacrocorax carbo (Linnaeus). 



DE GROOTE SCHOLLEVAAR. 



Pelecanus carbo Linnaeus, Syst. Nat. ed. X, I, 1758, p. 133. 

 Phalacrocorax carbo major, Schlegel, Vog. van Ned. 1854— '58, p. 576, pi. 326. 

 Carbo cormoranus major, Schlegel, loc. cit. Van Wickevoort Crommelin in Herklots' Bouwstoffen II 

 1858, p. 219. 



Nederlandsche namen : Groote aalscholver. 

 Engelsch: Cormorant. 



Beschrijving. Oude voorwerpen in prachtkleed en in winterkleed gelijken op die 

 van den hierna beschreven schollevaar met dit verschil, dat kop, hals, boven- en onder- 

 zijde niet groenglanzend, maar blauwglanzend zwart zijn, terwijl de afmetingen grooter 

 zijn. Deze zijn: vleugel 34°-37°> staart 180-190, snavel 70-80, loopbeen 65-71 

 mm., gemeten aan 2 voorwerpen van Finland, 1 van de Shetland-eilanden, 1 van de 

 Orkaden, 5 van IJsland en 1 van Labrador. Voornamelijk de meerdere grootte van 

 den snavel is opvallend, die vooral aan de basis steeds belangrijk zwaarder is. Ook 

 het jeugdkleed gelijkt op dat van onzen schollevaar, echter schijnen jonge voorwerpen 

 van den grooten vorm steeds veel wit aan borst en buik te bezitten. Voor nadere bij- 

 zonderheden omtrent het prachtkleed en de wijze van overgang van het prachtkleed 

 in het winterkleed, alsmede van het jeugdkleed in het volkomen kleed, verwijs ik naar 

 de beschrijving van den schollevaar, daar deze voor beide vormen gelijk zijn. Aan- 

 gezien mij uit ons land slechts een paar voorwerpen in jeugdkleed bekend zijn, die, 

 behoudens de grootere afmetingen, volkomen gelijken op jongen van onzen schollevaar, 

 heb ik van dezen vorm geen gekleurde plaat laten vervaardigen, daar de afbeeldingen 

 van onzen vorm, met inachtname van de opgegeven verschillen, ook kunnen dienen 

 om zich een beeld te vormen van den grooten schollevaar. 



Voorkomen en levenswijze. De groote schollevaar komt als broedvogel voor 

 aan de kusten van Noorwegen, het noorden van Rusland, IJsland, Groenland, Labrador, 

 New-Foundland, Nieuw-Schotland, de Faröer en Groot-Brittanië en Ierland. Hij broedt 

 in kolonies uitsluitend aan rotsachtige zeekusten, in het Britsche rijk ook echter op de 

 rotsoevers van meren in het binnenland, in Ierland zelfs op boomen, althans als de 

 daar broedende vorm werkelijk tot den grooten schollevaar behoort. De groote scholle- 



