FAMILIE PHALACROCORACIDAE — SCHOLLEVAARACHTIGEN. 55 



vaar is een standvogel, die gedurende het geheele jaar bij en op de plaatsen, waar hij 

 broedt, te vinden is. Enkele jeugdige voorwerpen van het eerste jaar schijnen zich af 

 en toe in den winter in zuidelijke richting te verplaatsen en zijn waargenomen aan de 

 kusten van de Noordzee, ook in ons land, van den Atlantischen oceaan, zelfs ook in de 

 Middellandsche zee. Uit ons land zijn mij twee voorwerpen bekend, die ik volgens 

 hunne afmetingen tot den grooten vorm moet rekenen, nl. een jong ?, 30 December 

 1854 op het IJ geschoten, deel uitmakende van de Collectie van WickevoortCrommelin 

 (vleugel 363, staart 183, snavel 79, loopbeen 72 mm.) en een jong ?, 14 October 1909 

 geschoten in de nabijheid van de zandplaat Onrust bij Texel (vleugel 360, staart 1Ö4, 

 snavel 70, loopbeen 69 mm.), beide voorwerpen in het 's Rijks Museum te Leiden. De 

 broedtijd van den grooten schollevaar begint in April; het nest is vervaardigd van 

 zeewier en planten, die op de rotsen groeien, of, indien zij meer binnenslands of op 

 boomen nestelen, ook van takken en twijgen, meestal met enkele groene planten in 

 den rand. De eieren, waarvan er 3 a 4 in een legsel gevonden worden, gelijken op die 

 van den gewonen schollevaar en hebben volgens Slater voor IJslandsche exemplaren 

 gemiddeld een lengte van 70 en een breedte van 38 mm. ; Hantzsch geeft voor een 

 legsel van 4 stuks uit IJsland de volgende afmetingen op : 70,8 X 42, 69 X 43,2, 

 65,8 X 41,2 en 65,2 X 41 mm. In het noorden van zijn gebied is de groote schollevaar 

 hoofdzakelijk een zeevogel, die echter ook ter bemachtiging van zijn voedsel, dat uit- 

 sluitend uit visschen bestaat, de rivieren opzwemt. Hij vliegt snel, zwemt diep in het 

 water liggende, en duikt uitstekend, tot een groote diepte onder de oppervlakte, zich 

 onder water met vleugels en pooten voortbewegende, en vangt zoodoende ook op den 

 bodem levende visschen, als platvisschen en paling. Hij verorbert de visschen aan de 

 oppervlakte en vliegt, wanneer hij zich volgegeten heeft, naar de kust om daar rustig 

 zittende zijn voedsel te verteeren, dikwijls in de voor schollevaars karakteristieke 

 houding met wijd uitgespreide vleugels. Bij het vliegen strekt hij hals en kop recht naar 

 voren en de pooten naar achteren; wanneer meerdere individuen over een langen 

 afstand in dezelfde richting vliegen, plaatsen deze zich niet zelden in een rechte of 

 scheeve lijn achter elkander. Zijn stemgeluid is evenals dat van onzen schollevaar een 

 onaangenaam krassend geluid. 



