5 8 FAMILIE PHALACROCORACIDAE — SCHOLLEVAARACHTIGEN. 



struiken, soms echter, zooals vroeger bij ons het geval was op het Schollevaarseiland 

 en op het Horstermeer, in het riet of op den grond. De nesten worden vervaardigd 

 van takken en takjes, die de vogels, bij gebrek aan dood materiaal, zelf van de boomen 

 afbreken, waardoor zij, afgezien van den nadeeligen invloed hunner uitwerpselen 

 schadelijk worden voor den boomgroei op de plaats waar zij nestelen, en het dus niet 

 te verwonderen is, dat zij, waar zij zich vertoonen om te nestelen, meestal hardnekkig 

 vervolgd worden. Enkele kolonies echter danken hun voortbestaan hieraan, dat de 

 jongen uit de nesten gehaald en te gelde gemaakt worden. Het inwendige van het nest 

 bestaat soms uit stroo, terwijl de nesten van de vogels, die in het riet of op den grond 

 bij plassen nestelen, tevens uit riet en andere waterplanten bestaan. De broedtijd be- 

 gint in Maart; soms is reeds in het begin van Maart het eerste legsel voltallig. Na vier 

 weken broeden, hetgeen beide ouders doen, komen de jongen uit, en deze zijn na vijf 

 a zes weken vlug en in staat het nest te verlaten. Een tweede legsel volgt spoedig op 

 het eerste en het is niet onwaarschijnlijk, dat in gunstige jaren nog een derde legsel 

 volgt, zeker is dit het geval bij de vogels van kolonies, waarvan de jongen stelselmatig 

 uitgehaald worden, daar men hier in September of zelfs in October nog jongen in de 

 nesten vindt. De eieren, waarvan er 3 tot 5 in een legsel voorkomen, zijn lichtgroen en 

 bedekt met een witte kalklaag, waardoor hier en daar de groene kleur doorschemert. 

 Van 86 inlandsche eieren in de collectie van 's Rijks Museum te Leiden zijn de afmetin- 

 gen, lengte 57 — 75 mm., breedte 35 — 43 mm. Tijdens het broeden neemt de kalklaag 

 een min of meer vuilbruine kleur aan en wordt de oppervlakte der eieren dikwerf hier 

 en daar met krassen bedekt. De jongen worden aanvankelijk door de ouders met ver- 

 teerde visch gevoederd, die de jongen opnemen door den bek in de keel van de ouden 

 te steken ; later worden ook onverteerde, geheele visschen op deze wijze toegediend 

 of in het nest uitgebraakt en dan door de jongen opgenomen. Het voedsel van den 

 schollevaar bestaat uitsluitend uit visschen, vooral paling, die hij met groote behendig- 

 heid vangt en waarvan hij dagelijks een ongelooflijke hoeveelheid kan verorberen. Hij 

 zwemt diep in het water liggend en duikt zwemmende, zonder zich boven de opper- 

 vlakte van het water te verheffen, onder, waar hij geruimen tijd kan blijven, alvorens 

 hij weder bovenkomt om de gevangen prooi te verslinden. Zijn vlucht is snel met 

 tamelijk vlugge vleugelslagen, meestal hoog in de lucht of dicht over het water. Wan- 

 neer eenige bij elkaar vliegen, plaatsen zij zich meestal in een lijn achterelkaar; groote 

 troepen vliegen schuins achter elkander in een slingerende lijn. Op het land beweegt 

 de schollevaar zich onbeholpen; hij vertoeft alleen op het droge om te rusten of om zijn 

 voedsel te verteren. Op zandbanken langs de kust en in de zeegaten, ook op steenen 

 dammen of op palen en bakens langs de rivieren en meren kan men niet zelden voor- 

 werpen onbeweeglijk zien zitten, veelal met uitgespreide vleugels. De schollevaar is 

 een schuwe en, ofschoon steeds in kolonies levende, toch een onverdraagzame vogel. 

 Zijn stemgeluid is een onaangenaam raafachtig gekras, dat van de jongen, nog in het 

 nest zijnde, een eigenaardig zangerig piepen, hetwelk zij aanhoudend laten hooren. 



