72 FAMILIE ARDEIDAE — REIGERS. 



onze grenzen te worden waargenomen. De oudste mededeeling, die wij over deze 

 soort uit ons land bezitten, is een mededeeling in den „Beredeneerde catalogus" van de 

 vogelcollectie, bijeengebracht door den Heer A. Vroeg, en verkocht te 's Gravenhage 

 op den 6den October van het jaar 1764; wij lezen daarin op p. 30, dat een voorwerp 

 van Ardea alba, in die collectie aanwezig, gevangen werd in de provincie Overijssel 

 terwijl tevens melding gemaakt wordt van een ander voorwerp, dat bij Rotterdam ge- 

 schoten werd (zie Notes from the Leyden Museum, XXXIV, 191 1— '12, p. 66). In 

 Januari en Februari 1855 schijnen meerdere exemplaren in ons land waargenomen te 

 zijn, waarvan er twee bij Zutphen geschoten werden, volgens den Heer B. Harmsen 

 (in Herklots, Bouwst. Faun. van Ned. II, 1858, p. 216), en andere voorwerpen bij 

 Maastricht en Breda volgens Schlegel (1. c). Nadien zijn geen gevallen van voorkomen 

 meer bekend geworden en van al de geschoten voorwerpen is er thans nog slechts één 

 bewaard, een ?, dat 2 Februari 1855 bij Zutphen geschoten werd en in het bezit kwam 

 van wijlen den Heer J. P. van Wickevoort Crommelin en thans in 's Rijks Museum 

 te Leiden bewaard wordt. De groote zilverreiger broedt in Hongarije, Boelgarije, 

 Roemenië en Zuid-Rusland, en verder in Zuid-Azië en vermoedelijk ook in Noord- 

 Afrika; in den winter is hij tot in Zuid- Afrika waargenomen. In Oost-Azië, denlndo 

 Australischen Archipel en Australië wordt hij door een zeer nauw verwanten vorm, die 

 steeds een gelen of oranje-gelen bek en kortere rugvederen heeft, Egretta alba tinto- 

 riensis (Lesson), vervangen, terwijl in Noord- en Zuid- Amerika een verwante vorm voor- 

 komt, Egretta alba egretta (Wilson), die een langere rugversiering en een meestal gelen 

 snavel heeft, en wiens scheenbeen gelijk van kleur is met het loopbeen. De broedtijd 

 van den grooten zilverreiger in Europa begint in Mei. De vogel bewoont in enkele 

 paren of in kleine kolonies groote rietvelden of uitgestrekte moerassen en maakt zijn 

 nest op den grond van takken, riet en waterplanten ; soms echter nestelt hij ook op 

 boomen. De eieren, 3 a 4, soms 5 in getal in een legsel, gelijken zoowel in grootte als 

 in kleur op die van den blauwen reiger. De jongen zijn met een wit dons bedekt. In 

 levenswijze gelijkt onze vogel op den blauwen reiger, ook in zijn manier van vliegen, 

 in zijn stemgeluid en in zijn voedsel. Door aanhoudende vervolging, terwille van zijne 

 prachtige rugvederen, is de groote zilverreiger overal zeldzamer geworden en op 

 sommige plaatsen, waar hij vroeger broedde, verdwenen. Indien internationale wetten 

 niet spoedig de wufte ijdelheid, zoowel van mannen als van vrouwen om zich met 

 vederen te versieren, onmogelijk maken, zal deze prachtige vogel binnen afzienbaren 

 tijd van de aarde verdwenen zijn. 



