FAMILIE CICONIIDAE - OOIEVAARS. 93 



Bij een zeer oud voorwerp, dat langen tijd in gevangenschap geleefd had, vond ik de 

 naakte huid rond het oog en de oogleden vermiljoenrood van kleur. 



Jeugdkleed. Gelijkende op het volkomen kleed, doch vederen aan den benedenhals 

 minder lang en de buitenvaan van de kleine slagpennen met sterker grijze tint. Iris 

 grijsbruin; snavel grauwzwart, aan de basis een weinig bleekrood; keelhuid en naakte 

 huid om het oog grauwzwart; pooten bleek roodachtig. 



Op den leeftijd van drie maanden heeft de snavel langzamerhand een roode, aan- 

 vankelijk nog bleeke, kleur aangenomen; in het tweede jaar krijgt hij, evenals de 

 pooten, de vermiljoenroode kleur. 



Donskleed: Grijswit. Iris grijs; snavel grauwzwart; pooten licht geelachtig rood, 

 grauw aan het hielgewricht. 



Voorkomenenlevenswijze. De ooievaar komt als broedvogel voor in Europa, 

 vanaf zuidelijk Zweden, echter niet in het Britsche rijk, in Noord- Afrika, Palestina, 

 Klein- Azië en oostelijk tot in het midden van Azië; hij overwintert in het zuiden van 

 Afrika en in Engelsch-Indië. In ons land komt hij in betrekkelijk gering aantal broedend 

 voor, het meest nog in het midden van het land van de westkust tot de oostgrens, 

 minder in het noorden en vooral in het zuiden van het rijk. Zijn aantal schijnt steeds 

 afnemende te zijn, hetgeen voornamelijk zijn oorzaak vindt in de vele gevaren, waar- 

 aan de vogels op den trek en in hunne winterkwartieren bloot staan, zoowel door 

 invloed van het weder als wel door vervolgingen van de zijde van den mensch. De 

 ooievaar verschijnt bij ons dikwijls reeds in Februari, meestal in de eerste helft van 

 Maart, soms echter pas in April, en verlaat ons land weder in het laatst van Augustus 

 of het begin van September; zeer zelden treft men een overwinterend exemplaar aan. 

 Meestal verschijnt op het oude nest, dat jaren achtereen gebruikt wordt, een van de 

 vogels, vermoedelijk het mannetje, eenige of vele dagen eerder dan de andere. De 

 ooievaar nestelt bij ons slechts zelden op zijne oorspronkelijke wijze, dat wil zeggen 

 op boomen, maar meer op gebouwen of hooge palen, waarop door menschenhand 

 een geschikte nestgelegenheid voor hem is aangebracht. Al naar gelang de vroege of 

 late aankomst van een paar, valt de broedtijd in April, Mei of zelfs nog in Juni. Het 

 nest wordt gevormd uit dunne en dikkere takken, waartusschen aarde, verrotte planten 

 en mest gebracht worden, terwijl de bovenlaag van het ondiepe, hoewel zeer hooge 

 nest, uit hooi, wol, vederen, papier, lappen enz. bestaat. De eieren, waarvan er 3 a 5 

 in een legsel voorkomen, zijn eivormig, vuil wit, tegen het licht gezien lichtgeel, grof 

 van schaal en zonder glans ; zij varieeren in lengte van 70 — 84 mm. en in breedte van 

 50—57,5 mm., gemeten aan 16 inlandsche exemplaren. De eieren worden in ongeveer 

 een maand door beide ouders uitgebroed. Na ruim twee maanden zijn de jongen vol- 

 wassen en in staat het nest te verlaten, dat zij nog een tijd lang gebruiken om er met 

 de ouders te overnachten. De jongen worden aanvankelijk gevoederd met een half- 

 verteerde voedselbrij, die de ouders uit hun bek in dien van de jongen laten loopen, op 

 welke wijze de jongen, wanneer zij grooter zijn, ook gedrenkt worden ; later braken 



