94 FAMILIE CICONIIDAE - OOIEVAARS. 



de oude vogels het voedsel in het nest uit. De ooievaar voedt zich voornamelijk met 

 kikkers, visschen, slakken, wormen en insecten, ook met slangen, hagedissen, jonge 

 vogels, muizen, ratten, mollen, zelfs jonge hazen in het leger zijn niet veilig voor hem • 

 in Zuid-Afrika is hij een ijverig sprinkhaanverdelger, hetgeen in lateren tijd hem dik- 

 wijls verderfelijk geworden is, nu men aldaar de sprinkhaanplagen door middel van 

 vergift tracht te bestrijden. Bij het zoeken van zijn prooi stapt de ooievaar langzaam 

 over de weilanden, langs de slooten en over het bouwland en staat niet, gelijk de reiger 

 langen tijd op dezelfde plaats onbeweeglijk te loeren. De vlucht van den ooievaar is 

 langzaam en statig, met onbeweeglijke uitgespreide vleugels zweeft hij in groote krin- 

 gen rond; onder het vliegen strekt hij den hals uit, niet recht naar voren, maar eenigs- 

 zins naar beneden, terwijl hij ook de pooten iets benedenwaarts naar achteren strekt. 

 Een stemgeluid bezit de ooievaar niet, slechts een soort gesis kan hij doen hooren ' 

 echter vervangt het bekende klepperen met den snavel, waarbij deze zoowel in 

 gewonen stand, als achterover langs den rug gehouden wordt, zijn stem. De jongen in 

 het nest brengen dit snavelgeluid reeds voort. Tegen het laatst van Augustus verza- 

 melen onze ooievaars zich tot groote vluchten, die hoog in de lucht en zonder dat de 

 vogels in een bepaalde orde vliegen, wegtrekken, zoowel in zuidwestelijke als in zuid- 

 oostelijke richting, voornamelijk echter langs de westkust van Europa, om in Afrika 

 te overwinteren. Het terugkomen in het voorjaar heeft niet plaats in groote vluchten, 

 maar in gezelschappen van eenige individuen; soms verschijnen voorwerpen geheel 

 alleen. 



