96 FAMILIE CICONIIDAE — OOIEVAARS. 



Sepp, Nederlandsche Vogelen, een voorwerp, dat vóór 1824 bij Amersfoort geschoten 

 werd en tevens, dat er in 1824 twee of drie voorwerpen bij Groningen geschoten wer- 

 den. In Augustus 1859 werden 2 jonge voorwerpen aan den Maasmond geschoten die 

 beide thans in 's Rijks Museum van Natuurlijke Historie te Leiden bewaard worden waar 

 zich tevens nog een jong ? bevindt, dat 21 Augustus 1884 onder Zandvoort geschoten 

 is en dat zich in gezelschap van twee andere voorwerpen bevond. In Augustus 188=; 

 werd, volgens H. Koller, een jong exemplaar bij Lobith geschoten. In het laatst van 

 Augustus 1889 werd op Texel, bij de Cocksdorp, een jong voorwerp geschoten uiteen 

 koppel van vier stuks, in 1890 een voorwerp te Lith (N. B.) gevangen, 14 Augustus 

 van dat jaar een jong 6 te Beverwijk geschoten en 3 October een voorwerp te Wester- 

 nieland (Gr.) geschoten, een en ander medegedeeld door Albarda in zijne overzichten 

 in het Tijdschrift der Nederlandsche Dierkundige Vereeniging. Nadien worden in de 

 litteratuur nog mededeelingen gedaan van enkele voorwerpen, die slechts gezien zijn, 

 terwijl den 21 sten Augustus 1914 nog een jong voorwerp geschoten werd te Beek- 

 bergen (G.) en in het laatst van Augustus 1916 een voorwerp in de buurt van Slag- 

 haren aan de Dedemsvaart, medegedeeld door Snouckaert van Schauburg in de Jaar- 

 berichten van de Club van Nederlandsche vogelkundigen. De waarnemingen in ons 

 land zijn, voor zoover bekend, steeds gedaan in den nazbmer en in het begin van den 

 herfst, en betreffen voor het meerendeel jonge voorwerpen. De zwarte ooievaar broedt 

 in Zuid-Zweden, Denemarken, Noord-Duitschland, Oostenrijk-Hongarije, Rusland, de 

 Balkanstaten, Zuid-Spanje en verder in Midden- Azië tot Mongolië; hij overwintert in 

 Afrika en in Indië. Hij komt ongeveer op denzelfden tijd als de gewone ooievaar op 

 zijne broedplaatsen en vertrekt in het najaar iets later. In tegenstelling met den ge- 

 wonen ooievaar zoekt hij niet de nabijheid van den mensch, maar maakt zijn nest op 

 hooge boomen in stille, uitgestrekte bosschen, of soms op rotsen. Het nest is ruim een 

 meter in doorsnede en soms een halven meter hoog, en is gemaakt van doode takken 

 en belegd met mos. Het legsel, dat tegen half April voltallig is, bevat van 3 tot 5, 

 meestal 4 witte eieren, die veel op die van den gewonen ooievaar gelijken, echter 

 tegen het licht gehouden een groenachtige kleur hebben, en die iets kleiner van afme- 

 tingen zijn, volgens Rey 61 — 67,5 mm - lang en 46 — 49,3 mm. breed, volgens Seebohm 

 tot 70 mm. lang en tot 51,25 mm. breed. De jongen zijn met een grijswit dons bedekt. 

 In levenswijze gelijkt de zwarte ooievaar op den gewonen, echter is hij veel schuwer ; 

 hij voedt zich met dezelfde kost, zijne manier van loopen en van vliegen is dezelfde, ook 

 kleppert hij met den snavel, hoewel minder vaak. Gedurende den trek vormt hij nooit 

 dergelijke groote vluchten als de gewone ooievaar. 



