FAMILIE ANATIDAE - ZWANEN, GANZEN EN EENDEN. II5 



wintergast, bij strenge koude soms in grooten getale, van het einde van October tot het 

 einde van Maart of begin April. Meestal verschijnt hij in kleine vluchten van zes tot 

 acht stuks langs de zeekust, op de rivieren en op de groote binnenwateren, gedeelte- 

 lijk doortrekkend en gedeeltelijk overwinterend, en zich soms tot grootere vluchten 

 vereenigend. De broedplaatsen van dezen zwaan zijn gelegen op IJsland, waar hij 

 standvogel is, en in het noorden van Scandinavië, van Rusland en van Siberië; hij 

 overwintert in Midden- en Zuid-Europa, in strenge winters ook in Noord- Afrika, Mid- 

 den- Azië, China en Japan. Op IJsland begint de broedtijd in het midden van Mei, in 

 de toendra's van Noord-Rusland en Siberië omstreeks een maand later. De wilde 

 zwaan nestelt op moerassig terrein aan meren, aan riviermondingen en langs rivieren ; 

 de nesten, die een doorsnede van 1,20 meter bereiken en soms meer dan een halven 

 meter hoog zijn, worden tusschen wilgenstruiken en moerasplanten gemaakt, op den 

 grond of drijvende op het water, en bestaan uit wilgentakken, riet, biezen en andere 

 waterplanten en ook mos. De eieren, waarvan er 3 tot 6, soms 7, in een legsel gevon- 

 den worden, zijn geelwit, eenigszins glanzend, ovaal of gestrekt ovaal van vorm en 

 105 — 1 17 mm. lang en 67,5 — 77,2 mm. breed. Het wijt je broedt de eieren in een maand 

 uit. De donsjongen zijn grijswit met licht wijnroode pooten en snavel, de laatste met 

 zwarte punt en zwarte randen. Zij zijn na ruim twee maanden bijna volwassen en in 

 staat te vliegen. De wilde zwaan voedt zich met allerlei waterplanten, waterinsecten, 

 schaal- en schelpdieren, die hij voor een deel uit den modderigen bodem van ondiep 

 water haalt. In zijn voorkomen en manier van doen gelijkt hij op onzen tammen 

 zwaan, echter wordt de hals steeds rechter gedragen en worden de vleugels en de 

 schoudervederen onder het zwemmen niet schuin naar boven gericht, zooals bij C. olor 

 het geval is. De wilde zwaan is een uiterst schuwe vogel; hij vliegt snel met recht naar 

 voren gestrekten hals en zijn krachtige vleugelslagen maken een ruischend geluid. Op 

 den trek vliegen de vogels meestal hoog en in den vorm van een stompe V, en laten 

 dan niet zelden hun welluidend trompetachtig geluid hooren. In den nazomer ruien de 

 oude vogels hunne slagpennen bijna alle tegelijk, zoodat zij niet in staat zijn te vliegen 

 en gemakkelijk gevangen kunnen worden ; hieraan is het toe te schrijven, dat zij op 

 enkele plaatsen, waar zij vroeger broedden, o.a. op Groenland, verdwenen zijn als 

 broedvogel. 



