I20 



Subfamilie ANSERINAE - GANZEN. 



De ganzen zijn gekenmerkt door de bevederde teugels en de grootere lengte van 

 het loopbeen, dat even lang als of langer dan de binnenteen is; hun hals is korter dan 

 het lichaam. Hun snavel is krachtig, niet lang, in de basale helft hooger dan breed aan 

 de punt van een breeden nagel voorzien. De vleugels zijn tamelijk lang en reiken tot 

 of soms voorbij, het einde van den staart. De staart is kort en afgerond, uit 14-20 

 pennen bestaande. De ganzen vliegen goed en bewegen zich op het land beter dan de 

 zwanen en de eenden; zij vertoeven minder op het water, zwemmen echter goed en 

 duiken niet. Hun voedsel bestaat uit bladeren en wortels van planten, zoowel van land- 

 als waterplanten. Zij nestelen voor het meerendeel op den grond, een paar soorten 

 ook in boomen, en leggen 3 tot 8, soms nog meer, geelwitte, glanslooze eieren. De 

 donsjongen zijn met een grijsachtig of geelachtig dons bedekt. Ganzen komen over de 

 geheele aarde voor, voornamelijk echter in de gematigde en koude streken van het 

 noordelijk en zuidelijk halfrond. In Nederland zijn 10 soorten waargenomen, behoorende 

 tot 2 genera. 



Tabel ter bepaling der genera. 



1. snavel niet effen zwart, met duidelijk zichtbare hoorntandjes langs de 

 randen; pooten oranjegeel of roodachtig, nooit zwart Anser. 



2. snavel zwart of donkergrauw zonder geel of rood, met niet zichtbare 

 hoorntandjes langs de randen bij gesloten snavel; pooten zwart of don- 

 kergrauw Branta. 



