128 FAMILIE ANATIDAE — ZWANEN, GANZEN EN EENDEN. 



afstanden afleggen; zij zwemmen eveneens zeer goed met weinig diep in het water 

 liggend lichaam, een weinig opgeheven achterdeel en schuin naar boven gerichten 

 staart; duiken doen zij slechts noodgedwongen in oogenblikken van gevaar, echter 

 nooit vrijwillig of om hun voedsel te bekomen. Niettegenstaande hun zwaar lichaam 

 vliegen zij goed, waarbij zij den hals naar voren strekken en het lichaam en de pooten 

 een weinig laten hangen; zij bewegen de vleugels tamelijk snel en vliegen meestal op 

 groote hoogte, vooral op den trek, waarbij zij zich rangschikken in een V-vorm, waar- 

 van het eene been langer is dan het andere, met de punt, die door één vogel ingenomen 

 wordt, naar voren, of in een scheeve lijn achter elkaar. Het is zeer waarschijnlijk, dat 

 de vluchten, die men op den trek waarneemt, uit één of een paar families, ouders met 

 jongen, bestaan en geleid worden door een oud mannetje. Ook op den trek zijn de 

 grauwe ganzen zeer schuw en laten zich slechts op zeer rustige, afgelegen plaatsen 

 neer om voedsel te zoeken ofte overnachten; het is meermalen waargenomen, dat 

 een of een paar voorwerpen de wacht houden, terwijl de andere voorwerpen van een 

 vlucht voedsel zoeken, en dat de schildwachten na een zekeren tijd door andere voor- 

 werpen afgelost worden. De grauwe gans is zoowel op de broedplaatsen als op den 

 trek een luidruchtige vogel en het stemgeluid gelijkt geheel op de trompetachtige 

 tonen, die tamme ganzen laten hooren. 



