I30 FAMILIE ANATIDAE - ZWANEN, GANZEN EN EENDEN. 



snavel vleeschkleurig rosé met zwarte punt, zwarte basis boven de neusgaten en zwarte 

 randen aan den ondersnavel; pooten bleek rosé. 



Een paar malen nam ik in het benedengedeelte van het loopbeen aan de voorzijde 

 bij een jong en bij een oud voorwerp een geelachtige kleur waar. 



De kleine rietgans komt in den loop van het tweede jaar in het volkomen kleed en 

 is in haar derdejaar geschikt tot voortplanting. 



Voorkomen en levenswijze. De kleine rietgans verschijnt jaarlijks in groot 

 aantal in ons land; in zachte winters verschijnt zij dikwijls pas in December en verlaat 

 zij ons land weer in Februari en Maart; valt de koude vroeger in dan is zij reeds in 

 October aan te treffen. De broedplaatsen van deze soort liggen op Spitsbergen, Nova 

 Zembla, vermoedelijk ook op Frans Jozefsland en op IJsland. Zij overwintert op voor 

 haar geschikte plaatsen in de landen aan de Noordzee en het Kanaal gelegen en trekt 

 in strenge winters wellicht zuidelijker langs de kusten van Frankrijk tot Spanje en 

 Portugal. Zij vereenigen zich tot groote vluchten, die zich afgescheiden houden van 

 andere ganssoorten of waartusschen men soms ook kolganzen aantreft. In levenswijze 

 verschillen de kleine rietganzen niet van de andere wilde ganssoorten; zij zoeken 

 overdag haar voedsel op landerijen meer binnenslands gelegen en trekken zich 's nachts 

 terug op slikken en zandbanken aan de kust. Op Spitsbergen broedt de kleine rietgans 

 op rotsen aan de kust, soms ook ver van de zee af; de nesten worden gemaakt van 

 droge planten, mos en aarde, gevoerd met dons en bevatten in Juni 4 a 5 eieren, die 

 op die van de andere ganzen gelijken en 78 — 85 mm. lang en 50 — 55 mm. breed zijn 

 en een naar verhouding minder zware schaal bezitten dan de eieren van de rietgans. 

 De donsjongen zijn op den bovenkop en op de bovenzijde van het lichaam olijfkleurig 

 bruingrauw; voorhoofd, keel, hals en onderzijde van het lichaam zijn geel. 



