FAMILIE ANATIDAE — ZWANEN, GANZEN EN EENDEN. I4I 



kleed. Het zwart in het gevederte van de ouden is hier zwartbruin en het kastanjebruin 

 van kop, hals en borst is lichter en meer bruingeel; staartpennen met smalle witte uit- 

 einden. Snavel en pooten bruinzwart. 



Voorkomen en levenswijze. De roodhalsgans is slechts zelden in Nederland 

 waargenomen. Temminck vermeldde in 1840 betreffende deze soort : „un seul exemple 

 est cité pour les Pays-Bas", waarmede hij vermoedelijk het jonge voorwerp bedoelde, 

 dat jaren geleden bij Rotterdam gevangen werd en door bemiddeling van Schlegel in 

 het Leidsche Museum gekomen is, alwaar het thans nog aanwezig is. Volgens Schlegel 

 (Vog. van Ned. 1854 — '58, p. 522) werd deze soort van tijd van tijd in ons land gevan- 

 gen, éénmaal zelfs een geheele troep te gelijk, die echter eerst, nadat ze gedeeltelijk 

 geplukt waren, onder het oog van een kenner kwamen. In zijne „Aves Neerlandicae" 

 vermeld Albarda een 1 o-tal gevallen van voorkomen in ons land tusschen de jaren 

 1852 en 1891, die hem bekend geworden zijn; aan deze kan toegevoegd worden een 

 oud voorwerp in volkomen kleed, dat 18 Februari 1881 op onze kust geschoten werd 

 (J. Cordeaux, British Birds with their Nests and Eggs, vol. IV, p. 79) en dat zonder twijfel 

 hetzelfde voorwerp is, dat volgens den Heer T. M. Pike bij Stavenisse (Z.) geschoten 

 werd (Notes Leyden Mus. 1908 — '09, p. 157). Na 1897 is deze ganssoort nog eenige 

 malen in ons land waargenomen, o.a. in de eerste helft van Februari 1899 een oud 

 exemplaar te Foxhol bij Hoogezand (Gr.), 28 Januari 1906 een exemplaar bij Stap- 

 horst (O), in de eerste helft van Maart 1906 een oud c? te Helvoirt (N.B.) en 9 Januari 

 191 1 een oud 6 bij Kampen. Alle waarnemingen zijn gedaan in het winterhalfjaar van 

 November tot Maart. De roodhalsgans broedt in de toendra's van westelijk Siberië, 

 oostelijk tot het Taimyr-schiereiland; in den winter trekt zij tot aan de Kaspische zee, 

 waar zij dan in groot aantal voorkomt, de Kirgiezensteppen, Turkestan, Zuid-Rusland 

 en af en toe in klein aantal ook tot Midden- en Zuid-Europa, alwaar zij in enkele exem- 

 plaren waargenomen is in Noord-Rusland, Zweden, Duitschland, Denemarken, Enge- 

 land, Frankrijk en Italië, het meest nog in ons land. Te oordeelen naar oude Egyptische 

 afbeeldingen moet de roodhalsgans reeds in vroeger tijd ook in Egypte voorgekomen 

 zijn. De roodhalsgans begint met broeden in het laatst van Juni en begin Juli en maakt 

 een nest op den grond, dat geheel op dat van de rietgans gelijkt, doch kleiner van om- 

 vang is; de eieren van 7 tot 9 in een legsel, zijn geelwit, tamelijk glad, ongeveer 68 mm. 

 lang en 45 mm. breed. In levenswijze gelijkt de roodhalsgans op de brandgans, in wier 

 gezelschap zij ook 's winters soms bij ons is waargenomen; op de plaatsen, waar zij 

 regelmatig overwintert, komt zij in groote vluchten voor, die uitsluitend uit voorwer- 

 pen dezer soort bestaan. Haar gewone roep is een tweetonig geluid, dat zij eenige 

 malen achtereen laten hooren. 



