FAMILIE ANATIDAE — ZWANEN, GANZEN EN EENDEN. I43 



voorhoofd en op de keel met grauwe spikkels ; band tusschen snavel en oog bruinzwart, 

 met wit gemengd; bovenzijde grijs met donkere, grauwbruine randen aan de vederen ; 

 zijden van het lichaam lichter grijs; dijen lichtgrijs. Iris donkerbruin; snavel en pooten 

 zwartgrauw. 



Voorkomen en levens wij ze. De brandgans is in ons land een regelmatige winter- 

 gast, die in zachte winters in klein aantal en in strenge winters talrijker voorkomt. Zij 

 verschijnt soms reeds tegen November en verlaat ons weder in Maart; in de collectie 

 van Wickevoort Crommelin is een voorwerp dat den 6 den April geschoten werd en 

 eenmaal is er in den zomer, den i2 en Juli 1917, een schijnbaar gezond voorwerp aan 

 den Hoek van Holland gezien. De plaatsen, waar zij voornamelijk te vinden is, zijn de 

 zandbanken en slikken in de Zeeuwsche en Zuidhollandsche stroomen, de Wadden 

 en langs de Zuiderzee; zij schijnt, evenals andere ganzen, aan bepaalde streken de 

 voorkeur te geven en bezoekt deze, wanneer zij in ons land voorkomt, ook geregeld. 

 De brandgans broedt op Groenland, Spitsbergen, Nova Zembla, Frans Jozefsland, 

 in Noord-Rusland en Noordwest-Siberië; in den winter is zij waargenomen op IJsland, 

 in Scandinavië, Rusland, en het verdere noordwestelijke en westelijke Europa, zuidelijk 

 tot Spanje en Italië, ook in Marokko en op de Azoren, en in Noord- Amerika, o.a. in 

 Illinois en op Long Island. De brandgans broedt op rotsen en klippen; zij maakt een 

 eenvoudig nest van dons en vederen, met eenig mos en korstmos. Zij begint in het 

 begin van Juni met leggen en omstreeks het midden dier maand zijn de legsels, uit 3 

 tot 5 eieren bestaande, voltallig. De eieren zijn geelwit, tamelijk glad, zonder glans, 

 ongeveer 68 — 82 mm. lang en 45 — 55 breed. Het donskleed der jongen is van boven 

 donkergrijs, de onderzijde, de kopzijden, de hals en twee vlekken op den rug grijswit. 

 Het voedsel van de brandgans bestaat hoofdzakelijk, zoo niet uitsluitend, uit planten- 

 kost, zeekraal, wieren, grassen en andere weeke planten, die op de slikken en wadden 

 groeien. Zij zijn meestal zeer schuw en komen steeds tot grootere of kleinere vluchten 

 vereenigd voor. Haar stem is een helder, tamelijk schel, trompetgeluid. 



