146 



FAMILIE ANATIDAE — ZWANEN, GANZEN EN EENDEN. 



gedeelte van de borst bruingrijs, terwijl het achterste gedeelte van de borst wit is met 

 onduidelijke grijze dwarsbanden. Deze beide uitersten zijn door allerlei tusschenvormen 

 met elkaar verbonden. Het meest komt echter een kleur voor, die juist tusschen deze 

 beide uitersten in ligt. Iets dergelijks geeft een serie van 55 exemplaren in Nederland 

 verzameld te zien, hoewel hierin de donkere exemplaren overheerschend zijn. De ver- 

 onderstelling is niet gewaagd, dat de lichtbuikige voorwerpen uit ons land, afkomstig 

 zijn van Spitsbergen of van Nova Zembla, en dat deze broedplaatsen een over- 

 gangsgebied tusschen de donkere en de lichte rotgans zijn, waar echter de donkere 

 vorm nog overheerscht; de broedplaatsen van den donkeren vorm zijn vermoedelijk 

 meer oostelijk gelegen. De rotgans trekt in den winter zuidwaarts langs de kusten van 

 de Oostzee en de Noordzee en soms langs de westkust van Europa tot aan de Middel- 

 landsche zee en Noord- Afrika ; zij zoekt steeds de nabijheid van de zee en wordt hoogst 

 zelden binnenslands waargenomen. De broedtijd begint in de eerste helft van Juni; de 

 nesten worden op den grond gemaakt van eenig droog plantenmateriaal en van binnen 

 dik belegd met dons; de eieren, 4 tot 5 in aantal, zijn geelwit, tamelijk glad, van 63 — 74 

 mm. lang en 41—48 mm. breed. De donsjongen zijn donkergrijs, op de onderzijde en 

 aan de zijden van den kop grijswit. Evenals de brandgans voedt de rotgans zich met 

 plantenkost, bestaande uit zeegras, welks wortels ze voornamelijk eet, wier, zeekraal 

 enz., die ze vindt op de bij laag water droogstaande slikken, of die ze in ondiep water 

 van den bodem ophaalt. Haar stemgeluid is tamelijk diep en ongeveer met de woorden 

 rot rot weer te geven. In de vluchten, die men bij ons aantreft, komen zoowel voor- 

 werpen met donkere als met lichte onderzijde voor; eerstgenoemden zijn echter steeds 

 talrijker. 



