!6 4 FAMILIE ANATIDAE — ZWANEN, GANZEN EN EENDEN. 



soms bij oudere 6ó deze kleur ook weinig ontwikkeld is. De hals is bij jonge de? sterk 

 bruingeel getint, welke tint bij oudere voorwerpen meer grijsgeel wordt. 



Donskleed. Gelijkende op dat van Anas boschas. De kuikens zijn kleiner en hebben 

 een fijneren, vooral smalleren snavel. 



Voorkomen en levenswijze. De krak-eend behoort in ons land tot de minder 

 algemeene eendsoorten; zij broedt bij ons slechts in klein aantal en daarbij plaatselijk, 

 o.a. op Schouwen, aan plassen in Zuid-Holland en in Friesland en vermoedelijk nog 

 wel elders. Haar broedgebied strekt zich uit over de gematigde streken van Europa, 

 Azië en Noord-Amerika, in Europa van IJsland en Zuidoost-Zweden tot Zuid-Spanje 

 en de Kaspische Zee. In den winter is zij waargenomen in Noordoost- Afrika, Engelsch- 

 Indië, Zuid-China, Japan, Mexico en West-Indië. Onze broedvogels verlaten ons in den 

 herfst, wanneer er ook een klein aantal doortrekt; in den winter wordt zij ook enkele 

 malen waargenomen. In den loop van Maart is zij weder op hare broedplaatsen aan- 

 wezig en begint in het laatst van April aanstalten tot broeden te maken, echter zijn de 

 legsels meestal pas tegen eind Mei voltallig. De krak-eend bewoont dezelfde plaatsen 

 als de wilde eend en maakt haar nest onder struikgewas of tusschen gras, meestal in 

 moerassig terrein, soms echter tamelijk ver van het water verwijderd. Het nest bestaat 

 uit eenig plantenmateriaal, drooge halmen, stengels en bladeren en bevat tijdens het 

 broeden veel dons, dat grijsbruin is, met lichtere onduidelijke spikkels, gevormd door 

 de grijsachtige uiteinden der vederen. Het legsel bevat van 8 tot 12 eieren en deze zijn 

 meestal geelachtig wit, soms grauwgroenachtig wit van kleur, in fijnheid en gladheid 

 van schaal en in vorm op die van de wilde eend gelijkende, echter iets kleiner van afme- 

 ting, lengte 50 - 60 mm., breedte 35 - 39,5 mm., gemeten aan 39 exemplaren uit Neder- 

 land in de collectie van 's Rijks Museum te Leiden. De levenswijze van de krak-eend 

 verschilt in hoofdzaak niet van die van de wilde eend; zij is nog meer aan het zoete 

 water gebonden en bezoekt zelfs op den trek of in den winter zelden de zeekust, alleen 

 bij dichtgevroren binnenwater. Zij trekt in den nacht, in den regel in slechts kleine 

 vluchten, die zich veelal bij vluchten van andere eendsoorten aansluiten. Haar geluid 

 gelijkt op het gekwaak van de wilde eend, is echter zachter en schorder. Enkele malen 

 zijn in ons land bastaarden van deze eend met de wilde eend gevangen; ook schijnt zij 

 soms te paren met de smient, van welke beide soorten in Engeland, maar, zoover mij 

 bekend is, nog niet in ons land, zijn waargenomen. 



