FAMILIE ANATIDAE — ZWANEN, GANZEN EN EENDEN. tjl 



Denemarken, Schotland, Ierland, Zuid-Spanje, Zuid-Frankrijk langs de Donau en in 

 Zuid-Rusland. In ons land is hij eveneens enkele malen broedend waargenomen, o.a. 

 in Noord-Brabant bij Vlijmen, Engelen en 's Hertogenbosch, op Texel, Terschelling en 

 Ameland, meestal echter in streken waar eendenkooien voorkomen, zoodat het ver- 

 moeden voor de hand ligt, dat de waargenomen broedende vogels waarschijnlijk lok- 

 vogels uit eendenkooien geweest zijn. Op den trek komt de pijlstaart in grooten getale 

 in ons land voor, zoowel in het najaar van September tot November, als in het voorjaar 

 in Maart en April; in den winter komt hij hier slechts in klein aantal voor. In den winter 

 trekt hij zuidelijk tot Noord- Afrika, het zuiden van Azië, Middel- Amerika en West-Indië ; 

 ook is hij in dat jaargetijde waargenomen op Borneo en op de Sandwich-eilanden. Hij 

 maakt zijn nest op overeenkomstige wijze als de wilde eend, soms ver van het water 

 verwijderd, onder struikgewas of meer onbeschut tusschen gras. Het legsel is tegen het 

 eind van Mei voltallig en bestaat uit 8 tot i o geelachtig grijsgroene eieren, die 

 51 — 57,50 mm. lang en 37 — 39,50 mm. breed zijn. Het nestdons is donker bruin met 

 witte spikkels. In levenswijze gelijkt de pijlstaart op de gewone wilde eend; in de 

 vlucht is hij direct te herkennen aan den langen hals en de waarden ook aan den langen 

 staart. Zijn stemgeluid is een zacht kwaken; terwijl hete? in den paartijd nog een geluid 

 ongeveer als kluuk laat hooren. Bastaarden van den pijlstaart en de wilde eend zijn 

 herhaaldelijk in ons land gevangen; zeldzamer die van den pijlstaart en de smient, den 

 pijlstaart en de wintertaling en den pijlstaart en de slobeend. 



23 \ 



