20 6 FAMILIE ANATIDAE — ZWANEN, GANZEN EN EENDEN. 



staartdekvederen wit. Iris geel; snavel zwart ; pooten flets oranje, vliezen zwart. Vleugel 

 215 — 225, staart 90 — 98, snavel 31 — 36, loopbeen 35 — 40 mm. 



Oude?. Kop en bovenhals donkerbruin; benedenhals wit; bovenste gedeelte van de 

 borst, zijden van de borst, bovenste gedeelte van den rug, schoudervederen en vederen 

 aan de zijden van het lichaam grijs, alle vederen met smalle witte randen; rug, stuit en 

 bovenstaartdekvederen grauwzwart; borst, buik en anaalstreek wit; zijden vanden 

 achterbuik grijs; boven vleugeldekvederen donkergrijs met witte uiteinden, die bij de 

 vleugelbocht grijsgerand, de middelste geheel wit; ondervleugeldekvederen bruingrijs 

 met grijze randen; groote slagpennen grauwzwart; kleine slagpennen wit, de binnenste 

 zwart; okselvederen bruingrijs; staartpennen van boven grauwzwart, van onderen 

 bruingrijs; onderstaartdekvederen wit. Iris geel; snavel zwart met oranjegelen band 

 bij de punt; pooten flets oranjegeel of okergeel, vliezen zwart. Vleugel 193 — 202, staart 

 67 — 89, snavel 28 — 31, loopbeen 33 — 35 mm. 



Oud c? in zomerkleed. Gelijkende op het oude $, echter zijn de vleugels als in het 

 bovenbeschreven kleed van het oude <ƒ. 



Jeugdkleed. Gelijkende op dat van het oude ?, echter benedenhals grauw, niet wit 

 en bovenvleugeldekvederen donkergrijs met smalle lichtgrijze eindzoomen. Iris geel- 

 wit; snavel geelachtig bruin ; pooten okergeel met olijf kleurige tint, vliezen zwart. 



Voorkomen en levenswijze. De brileend is een jaarlijks bij ons verschijnende 

 wintergast, die talrijk is op de binnenwateren en aan de zeekust. Zij vertoeft hier van 

 October tot April; als bijzonderheid is te vermelden, dat 19 Juli 1902 een voorwerp op 

 de Lek bij Wijk bij Duurstede werd geschoten, vermoedelijk wel een in den winter 

 aangeschoten en achtergebleven vogel. De brileend bewoont het noorden van Europa, 

 Azië en Amerika; zij broedt in Europa, in Scandinavië, in Noord-Duitschland van Hol- 

 stein tot Oostpruisen, in Noord-Rusland en ook in Montenegro en in de Dobroedsja. 

 In den winter trekt zij tot Noord- Afrika, Klein- Azië, noordelijk Engelsch-Indië en China. 

 Zij bewoont meren, moerassen en rivieroevers in woudrijke streken en maakt haar 

 nest in holten van boomen, dikwerf in oude nestholten van den zwarten specht, meestal 

 hoog van den grond zonder ander nestmateriaal dan witgrijs dons. De eieren zijn helder 

 blauwgroen of grijsgroen, van 54—66 mm. lang en van 41 — 44 mm. breed en komen 

 ten getale van 8 — 13, soms tot 19 toe, in een legsel voor. De donsjongen, die vanboven 

 donkerbruin zijn, van onderen wit, met een witte vlek op de vleugels en aan weerszijden 

 van de stuit, laten zich uit het nest op den grond vallen en worden door het ¥ naar het 

 dichtst bijzijnde water geleid. De brileend is een van de schuwste eenden. Zij vliegt 

 snel en maakt daarbij met de vleugels een eigenaardig geluid, dat op dat van kleine 

 bellen gelijkt, vandaar de namen van belduiker, belder en rinkeler en haar Duitsche 

 naam van Schellente. Zij voedt zich zoowel met dierlijken als met plantaardigen kost. 

 Haar stemgeluid gelijkt op dat van de tafeleend. 



