FAMILIE ANATIDAE — ZWANEN, GANZEN EN EENDEN. 215 



snavel zwartgrauw; pooten geelachtig bruin, vliezen zwart. Vleugel 252 — 267, staart 

 72 — 86, snavel 40 — 43, loopbeen 45 — 49 mm. 



Jeugdkleed. Gelijkende op dat van het oude ?; witte vlekken aan de kopzijden 

 duidelijker. 



Voorkomen en levenswijze. De groote zee-eend broedt van het zuiden van 

 Noorwegen en van Zweden tot Lapland en Finland en verder in Noord-Rusland en 

 Siberië tot de Jenissei en trekt in den winter tot de Middellandsche, de Zwarte en de 

 Kaspische zee. In het winterhalfjaar van October tot April is zij ook aan onze kust en 

 op de binnenwateren aan te treffen, maar steeds in veel geringer aantal dan de zwarte 

 zee-eend; enkele voorwerpen zijn ook in het zomerhalfjaar aan de kust gevangen. 

 Buiten den broedtijd leeft de groote zee-eend, evenals de zwarte, bijna uitsluitend op 

 zee. Zij broedt aan meren en moerassen in het binnenland en wijkt in nestbouw en 

 levenswijze niet belangrijk van de zwarte zee-eend af. De eieren, gewoonlijk 8 in getal, 

 zijn in verband met de meerdere grootte van deze soort grooter; zij meten volgens Rey 

 in lengte van 64,3 — 76,5 mm. en in breedte 46,9 — 51,5 mm.; hunne kleur is eveneens 

 bleek geelachtig grijsbruin. Het nestdons is bijna effen donkerbruin. De donsjongen 

 gelijken op die van de zwarte zee-eend, hebben aan de teugels een witte vlek en zijn 

 van onderen lichter. Haar voedsel bestaat grootendeels uit schelpdieren, die zij van 

 den bodem opduikt. Haar stemgeluid is diep en schor en gelijkt op dat van de kraai. 



In Oost-Siberië wordt onze groote zee-eend vervangen door de nauwverwante Oide- 

 miafusca stejnegeri Ridgway, die iets grooter is, wier snavel aan de basis hooger is en 

 bij wie de witte vlek onder het oog zich meer naar achteren uitstrekt, terwijl in Noord- 

 Amerika een andere nauwverwante vorm voorkomt, Oidemia fusca deg landt ^ Bona- 

 parte, die door de donker olijf bruine kleur van de lichaamszij den van den onze afwijkt. 



