225 



Subfamilie MERGINAE-ZAAGBEKKEN. 



De zaagbekken zijn gekenmerkt door een vrij langen, slanken, smallen snavel, die 

 aan de punt smaller is dan aan de basis. De randen van den ondersnavel liggen tegen 

 die van den bovensnavel aan en op deze randen, niet ertegen aan, zitten de hoornachtige, 

 tandvormige uitsteeksels vanaf de snavelbasis tot bij de punt. De nagel van den boven- 

 snavel is breed en haakvormig naar beneden gebogen. De achterteen is evenals bij de 

 duikeenden van een breeden huidzoom voorzien; het loopbeen is kort, meestal korter 

 dan de binnenteen. De staart is kort, afgerond, uit 16 — 18 pennen bestaande. De seksen 

 zijn verschillend gekleurd, beide van verlengde kopvederen voorzien ; bij de meeste 

 soorten leggen de c? 6 een zomerkleed aan. De zaagbekken loopen moeilijk, maar 

 zwemmen en duiken uitstekend. Bij het zwemmen liggen zij diep in het water. Zij leven 

 hoofdzakelijk aan binnenwateren, buiten den broedtijd ook aan de zeekust, en voeden 

 zich met visschen, kikkers en insekten. Zij nestelen op den grond, in boomholen of in 

 oude nesten van andere vogels en leggen 8—14 lichtgeelachtige, bruingele of soms 

 groenachtige eieren. De donsjongen zijn van boven bruingrijs, van onder wit, dikwijls 

 met een roodbruine kleur aan de kopzijden. De zaagbekken komen in Europa, Azië, 

 Amerika en op de Auckland-eilanden ten zuiden van Nieuw-Zeeland voor. Zij worden 

 in 3 genera verdeeld, waarvan er twee in ons land door soorten vertegenwoordigd zijn. 



Tabel ter bepaling der genera. 



Snavel langer dan het loopbeen Mergus. 



Snavel korter dan het loopbeen Mergellus. 



29 



