LICHENES. 1S7 



integio aut leviter flexuoso et discum param superante atque disco ferrugineo rubro, piano 

 aut demum convexo et nudo ornata. Perithecium in apotheciis juvenilibus 80 p. crassum ; in eo 

 hyphae fastigiatae, sursum et lateraliter flabellatae et inl'erne verticales ; in vetustioribus, 

 gonidia extra circiimdata cortice 10-20 [/. crasso, ex hypliis intricatis indistinctisque constante. 

 Stratum gonidiale crassum, densum ac in margine ascendens. Hypotiiecium ineoloratum, 

 lateraliter 10-15 ac subtus 30-50 a crassum; ejus hyphse horizontales et arliculatae articulis 

 oblongis et aliquando sphœroideis, lumine 3-5 [j. lato; in puncto vincturœ, 150-160 p. crassum 

 et tune in dimidio aut in duobus trientibus supei'is hyphœ similiter intricatœ, sed cellulas 

 sphaeroideas simulque déformes, lumine i-7 a lato, praebentes ; in parte infera hyphae sicut 

 supra articulatae et cellulœ sphaeroideae rariores aut déficientes. Paraphyses hyalinae, sursum 

 granula obscure flava et hydrate kalico rubro dissoluta ferentes, 120-130 a aUœ, 3-4 jji. crassae, 

 rectœ, arcte conglutinatae, articulatae articulis 7,50-11 [j. longis, dissepimentis parum crassis 

 et lumine 1,50-1,75 [/. lato, duobus superioribus 5-6,25 [x tantum metientibus, lumine, 2,5 [jl 

 lato, apicem versus aliae breviter furcatae, aliœ corymboso ramosae atque iodo caeruleae. Sporae 

 octonae, hyalinae, distichae, simplices et polocœlae, apud Nyl., loc. citât., 11-16 ix longae 

 et 7-9 [JL latae. 



2. — Hypothecium ex unico hypharum strato constans. 



a. — Ejus hyphae sphaeroideo articulatae. 



794. Lecidea Pollinii Hue ; Blastenia PolliniiUdiSs. Synops. Lich. blasteniosp., p. 2, 

 in Flora 1852, et Monograf. Lich. blasteniosp., p. 111, in Atti Istit. Soc. se. lett. edarti, 

 3 ser., t. IV, fasc. 2, Append. 3, 1852; Placodium fermigineum y. Pollinii Anz'i Catalog. 

 Lich. prov. Sondriensi (1860), p. 39, in Atti Soc. ital. scienz. nat., t. XI, et Tuck., 

 Synops. North Americ. Lich., t. I, p. 177 ; P. ferrugineutn var. nigincans Tuck. in litt., 

 loc. citât., p. 178; Lecanora ferruginea var. nigricans Nyl. Lich. Scand. (1861), p. 143, 

 et Th. Fr. Lichenogr. scand., p. 184; L. nigricans ^yl. Addend. nov. Lichenogr. europ., 

 continuât. XXXIV, in Flora, 1880, p. 388, in notula, non Lich. Lapp. orient., p. 128, quœ 

 est L. phxocar pclla Nyl. 



Exsiccata in herb. Mus. paris, et in meo : Placodium ferrugineuni y. Pollinii Hepp, 

 Flecht. Europ., n. 402 et 880; PI. Pollinii Anzi Lich. rarior. Langobard., n. 375. 



Thallus in duobus speciminibus, uno ad Muséum parisiense, altero ad celeb. Montagne 

 ab ipso Massalongo missis, cinerescens vel albo cinerescens, aut ex toto epiphleodes, aut ex 

 parte hypophleodes et tune tenuissimus squamulasque corticis arboris obducens. Cortex 

 20-40 [JL latus, corpusculis atratis nubilatus et ex hyphis intricatis, 4 [x crassis, lumine 2 |x 

 lato, septatis et sursum particulis corticis arboris immixtis constans ; quando thallus hypo- 

 phleodes, cortex nullus. Gonidia viridia, protococcoidea, 8-14 ix lata, membrana incrassata, 

 glomerulos sub cortice vel inter corticis arboris formantia ; inter ea hyphœ septatae et 

 meatus inter se praebentes. Medulla ex hyphis vel sat bene evolutis et stricte implexis, vel 

 inter cellulas corticis arboris vigentibus paucosque cristallorum oxalatis calcici glomerulos 

 admittentibus constituta. Apothecia 0,6-1 mill. lata, supra thallum elevata et sparsa, in 

 basi constricta, rotunda, perithecio fuscescente rufo vel atrato, margine intégra, saepe 

 flexuosa, primum paulum elevata et demum disco cooperta atque disco fusco rufo vel 

 nigricante, ab origine piano ac dein convexo nudoque instructa. Perithecium 100-160 \l 

 crassum, in zona externa granulis rufis vel fusco lateritiis ac hydrate kalico rubro vel violaceo 

 dissolutis obsitum; in eo hyphae fastigiatae, in margine flabellatae et in peripheria verticales, 

 stricte coalitœ, articulatae articulis brevibus vel parum longis, sepimentis parum crassis 

 et lumine 1-2 [x lato. Gonidiorum parvi glomeruli rari inter hyphas perithecii vel etiam 

 hypothecii, frequentiores prope vincturae punctum. Hypothecium ineoloratum. extra vinc- 

 NouvELLES Archives du Muséum, 5* série. — III, 19H. 21 



