214 A. HUE. 



cortex 12-1") [j- latiis cuni hypliis colhilas liorizontales, longiores qiiani latioros efficicntihiis. 

 Gonidia viricii cœriilescciilia, scyloneiiiea, angiilalo s|)lia'rica sou ()l)l()iiga, 4-7 ij. lata, in 

 glonuM'iilis leniiiter vaginatis concatenata, paniiri liyphis gonidialibns sepaiata stratniiii|iie 

 20-W) tj. laliim siib coi'tice formantia. Mediilla alhida, iiiula, .'}()- 'lO y. lata, e\ hypliis siipci- 

 ficici parallelis et passiui ciirvalis, 3-4 a crassis, arcte coadunatis scplalisfpie al(nio in zona 

 infera, 20 a lata, denigralis cL (5 y. crassis conslans; in ulliiaa zona li\ plianini ceiliila' 

 minus longœ, liuiiine 8-10 p. nietienlcs et pariete inciassalo. in rliizinis I \piia' dcnigrala", 

 G-9 [t. crassa>, remote septatœ cum cavitate duos crassitiidinis tricntes metiente. Apothecia 

 supra lol)OS cnata, adpressa, primum orbicularia etO, 5-1 mill. lata, dein pluribus aggregatis, 

 diffonnia vel lobata et 2-6 niill. lata, excipulo lœvi et margine intcgro, iitroque ociilis 

 invisibilibus, atqiie disco atro, pariun convexo et nudo praniita. Excipiihini iiidimeniarc ; 

 peritliecinm in medio apotbeoio 100, et in peripheria 40 jx latum, fnligineum vel violacée 

 fuligineum, hydrate kalico niagis violascens ; in eo hyphœ, sieiit in prœcedenti specie di:- 

 positœ. Paraphyses hyalinee et sursum uigricantes, 60-70 [>. altae, i-5 a crassœ, recta', arcle 

 conglutinata^ articulatœ articiilis 10-14, et superne 4-3 u. longis cum septis crassis et 

 lumine 2,5-3 [>. lato, non raniosee et iodo caerulescentes. Sporœ octonae, hyalinœ, siniplices, 

 distichœ, fiisiformes, 10-14 i/. longae et 2,5-3,3 ia latœ. Spermog-onia supra thallum sparsa, 

 verrucoso globosa, ostiolo nigra et cortice plectenchymatico superne o])tecta atque inlus 

 incoloria; spermatia recta, in apiciljus rotunda, 3-4 [jl longa et 1 a crassa ; sterigniata 3-4 a 

 crassa, constricte articulata et cellulas subrotundas formantia. 



Species illa, ut e supra exposilis videre est, in terris calidis laie distribuilur. Observala fuit 

 insuper in ins. T^uzon (legit D'' Wallis) et in Pensylvania, ex herb. meo ; in ins. Canariis, lejjil 

 Despreaux, an no 1839, et in ins. Ascensionis (/'. cronia) ex herb. Bory de Sainl-Vincenl ; in ins. 

 Sancti Thomœ et Rodriguesii ju.xta Stizenb. Lichenœa afric. p. 83. Adest insuper ex eisdeni 

 ins. Canariis in licrb. Mus. paris, intei' Panmirise plumbex Del. specimina cum hac scliedula 

 Hcib. Flor. canariens. Museo paris, dédit P. tJarker-Webb. 



Nomen pellita, seu Parmelia pellita Ach. Lickenogr. univ. (1810), p. 468 et Sijnopa. 

 Lich., p. 202, etsi antiquius, rejiciendum d\ixi, quia descriptio ab ipso Âchario data magis 

 Coccocarpise incisœ Pers. quam C. )nolijhd:vai Pers. convenire videtnr. Cœterum nomen 

 illud a cel. Nylander, Synops. Lich.^ II, p. 43, e specimine herbarii Acharii sic interpre- 

 tatum fuit, atque apud celeb. Millier Arg. C. pellitn sub var. 6. genuina, thallum e laciniis 

 angustis, rhizinarum strato crasso et sœpe inter eas apparente munitis constantem désignât, 

 proindeque hoc C. molijbdxK Pers. convenire nequit. Econtra nomen parmelioidem seu 

 Lecldeam parmelioideni Hook. eligendam censui quia, fatentibus fere omnibus coœvis 

 auctoribus, idem ac C. molijbdœn indicat et usai fere semper datum fuit. 



Idem D'' Millier Arg., Licli. Bdtr., n. 421, sub Coccocarpia peUila quatuordeciin formas 

 ordinavit et, sicut supra dictum fuit, sub nomine pellita non prima sed octava tantum desi- 

 gnatur. Eœ formfe lichenologo investiganti sane occurrere possunt, sed raro et sœpius pro 

 parte solummodo reperiendœ sunt, ut patet e speciminibus supra enumeratis, proinde(|ue 

 aliœ in alias facile transeunt. Animadvertendum est primum f. [3. smaragdinai» sub alio 

 nomine designandam esse, nam hoc nomen ad speciem propriam supra n. 481 descriptam 

 attinct : dicatur f. pijrrhichocdrpa. Rêvera duœ sunt varietates primari» : 1. iiarniclioides 

 seu molybdxa et 2. incisa. In priore Ihallus crassior (piam in altéra, raro orbicularis, pro 

 parte tantum radians, typice glaber, sed non raro plus minusve isidiatus vel furfuraceus ; 

 quando multum isidiatus, adsunt fornis o. cronia et s. ixidiophi/lla (Miill. .\rg.' iegre, fatente 

 ipso auctorc, a se distinguendcc; lobi vulgo ampli, cuneati aut nabollati, in ulroipie latere 

 lobulati et raro microphyllino dissecti ; subtus typice atri, non raro alio caM'uloi, rarius 

 obscure rufi atque rliizinis concoloribus et rarius albidis niuniti. ithiziiue paiinum sub 

 lobis elforinant atque alicpiandoin marginibus ciliorum speciem piu'bent vel ultra marginem 



