LIGHENES. 263 



superneflaviduscorpusculisque obnubilatus, 60-90, et raro llOplatus, insuperfîcie inae-juatus 

 ac plectencliymaticus, celliilas in laciniis vetustioribus valde impares, spbœricas veloblongas 

 etpersœpe angiilosas, pariete crasso et lumine 7-15 ;x lato, vel 20-22 jx longo et 11-12 p. lato, 

 in laciniis periphcriae magis œquales, minores, lumine 4-8 [l lato, efficiens atque strato 

 20-30 u. lato, mnltum inaequato, nunc amorpho, nunc celliilas lumine minime oiïerente 

 tectiis atque e\tus hyphas 8-10 (xlata«,nunc solitarias, nunc aggregatas, vulgo sine cavitate 

 prœbens ; insuper in ipsa peripheria cortex paulum subtns recurvus ex hyphis septatis 

 reteque formantibus constans. Gonidia viridia, protococcoidea, 7-13 fj, lata, membrana 

 paulum incrassata, in strato 20-40 [>. lato, hypbis fréquenter interrupto snb cortice posita et 

 aliquoties usque ad hune summum ascendentia. Hypbae meduUares materia subnigrescente 

 obtectœ, 4-6 jx crassœ, lamine quartum crassitudinis occupante, superlîciei parallelœ ramo- 

 saeque et stricte coadunatae atque in zona infera 20-30 jjl lata, albida vel fusca aut ca?ruleo 

 nigrescenie, pauluin incrassatee, magis ramosœ ac passim in rhizinas 60-120 [j. crassas verti- 

 caliter abeuntes. Apothccia 1-2 mill. lata, primum in laciniis inclusa, dein corlice irregu- 

 lariter fîsso exeuntia et supra lacinias sessilia, nunc dispersa, nunc et saepius acervata, 

 cupuliformia ac demum mutuapressione oblonga deformiave auteontorta, in basi constricta, 

 excipulo thallo concolore et verticaliter sulcato, margine paulum elevato et dorsis sulcorum 

 summis crenato ac in apice albicante atque disco rufo vel fuscescente et cœsiopruinoso, 

 nunc piano, nunc umbilicato demumque passim rimoso concavoque et interdum 

 lacinulas thallinas ferente instructa. Excipuli cortex in margine 80, et subtus 180 i». latus et 

 nihil aliud quam tlialli cortex continuatus, sed aliquando subtus obscure rufus, atque nunc 

 liber, sicut in Reinke Âb ho 7idL Flec/it.,fig. n. 160, nunc lacinulœ subjacenti hyphis prolatis 

 religatus. Margo thallina 140-200 ix crassa et inter excipuli corticem peritheciumque gonidia 

 et hyphas continens. Perithecium albidum, 40-60 a latum ex hyphis horizontalibus et in 

 margine verticalibus compositum; subtus illœ hyphœ radiantes et inter gonidia abeuntes. 

 Paraphyses hyalinae et sursum rufae aut fuscescentes granulaque ferentes, 160, et 

 etiam 200-220 [>. altœ, 4-8 jx crassae, rectœ et flexuosœ, arcte cohœrentes, articulatae articulis 

 7,5-15 et in apice 5-6 |x longis cum dissepimentis crassis et lumine 1,5-2,5 |x lato ac in apice 

 œquali vel interdum 3-3,75 \i. metiente, vel in ultimo aut in penultimo vel inferius atque 

 aliquoties, in ipso ultimo medio furcatœ ac iodo vinose rubentes. Thecœ 100-110 (x longœ et 

 15-20 [X latœ, in apice incrassatae et in basi attenuatœ; sporœ octonœ, hyalinae, simplices, 

 monostichae et interdum distichœ, exosporio 2-4 [x crasso, vel spharicae 12, 14, 15, 17 et 18 [x 

 diam. metientes, vel ellipsoideae et 12-22 |x longœ et 10-12 |x latae, 14-17 [x longœ et 12-14 [x 

 latee, 16-18 ^ longœ et 14-16 [x latœ, 18-22 |x longœ et 12-13 [x latœ, interdum papillis parvis 

 exasperatœ. Spermog-onia in laciniarum apice vel passim in peripheriœ laciniis sita, intus 

 incoloria atque cortice 20 ix lato et hyphis septatis composito circumdata; sterigmata 3 [x 

 lata, articulata articulis paulo longioribus quam latioribus; spermatia cylindrica, recta, in 

 utroque apice truncata 4 p. longa et i jx lata. 



In apotheciis vetustioribus rimœ passim in hymenio etfectœ hyphis e perithecio ascenden- 

 tibus corticemque parvum et plectenchymaticum formantibus explentur. Insuper e para- 

 physibus extus continuatis parvum apothecium etformatum vidi ; hoc 340 [x latum cortice 

 plectenchymatico circumdatum, sed inter illud parapliysesque primarii apothecii nec gonidia, 

 nec hyphœ atque inter ejus paraphyses nulla theca. In apotheciis lacinia thallina plus 

 minusve obtectis, haec lacinia nunc e margine thallino prolato, nunc e paraphysibus conti- 

 nuatis oritur. 



Species terris Magellanicis propria. 



445. Pannaria xanthomelsena Hue; Psoroma xanthomclœnum Nyl., Énum. génér. 

 Lich., in Méin. Soc. scienc. nal. Cherbourg, t. V, 1857, p. 108, Sgnops. Lich., II, p. 26 



