31 



geledingstiikken van de achterste hoornen er van, als een hand- 

 schoen den vinger , omgevende. Nabij de aanhechting dezer spier 

 aan het os hyoïdes, Hgt, ter wederzijde door haar bedekt de 

 larynx, waarvan wij onder eene nadere beschrijving zullen geven. 



Het tongbeen , waarvan wij fig. VIII. Plaat IX. eene afbeelding van 

 de onderzijde geven, is bijzonder groot en blijft grootendeels kraakbeenig. 

 Het is zeker daaraan toe te schrijven, dat de afbeelding in de Fauna 

 Japonica, naar een verdroogd voorwerp ontworpen, van den tongbeen- 

 toestel eene van onze figuur zeer afwijkende voorstelling geeft. 



Het ligchaani van het been wordt gevormd door eene langwerpig 

 vierkante of eenigzins afgeronde , dunne, vezelachtig kraakbeenige plaat (a.) , 

 die aan de bovenzijde geheel zigtbaar is, maar van onderen gedeeltelijk 

 door de bogen cl. d. bedekt wordt. Het vezelkraakbeen van het bovenste 

 gedeelte van de luchtpijp is met dit ligchaam van het os hyoïdes eng 

 verbonden. 



Voor deze plaat ligt, onder den voorrand van de onderkaak , een dwars 

 en breed kraakbeenstuk (b.) , 't geen naar achteren toe in eene kegel- 

 vormige punt uitloopt , welke aan de ondervlakte van de kraakbeenige 

 middelplaat door bandmassa verbonden is. 



Aan dit dwarse stuk, dat in twee armen uitloopt, die naar achteren 

 gebogen zijn , worden de voorste hoornen van het tongbeen (c. c.) door 

 bandvveefsel verbonden. Deze S-vormig gekromde, platte en groote kraak- 

 beenstukken dragen aan het uiteinde een klein kegelvormig en steviger 

 kraakbeentje c'. c' , 't geen aan het 05 tynipanicum bevestigd is. Blijk- 

 baar beantwoorden deze deelen aan de hoornen van het tongbeen , waar- 

 aan bij de beenige visschen de stralen van het kieuwvlies bevestigd zijn , 

 en komen daarmede zelfs in de gedaante overeen. 



Daar achter liggen de twee , meer ronde of cylindervormige , kortere , 

 tweede hoornen , die onder de achtervlakte van de kraakbeenige midden- 

 plaat («.) digt bij elkander ontspringen. 



Eindelijk liggen daar achter de, uit drie stukken bestaande bogen 

 {cornes hrancldferes , zoo als Cuvter ze bij de Salamanders noemt). Het 

 eerste en tweede stuk zijn de eenige duidelijk beenige gedeelten van 



