45 



orgaan niet aanwezig, doch in de algemeene vezelkraakbeenige grondlaag 

 is ter weerszijde een vaster kraakbeenig plaatje of schildje bevat, en, op 

 de plaats van overgang in de luchtpijp, een ringvormig kraakbeenplaatje, 

 dat alleen van achter is afgebroken. 



Aan dezen Imynx hechten zich zes kleine spiertjes vast. Twee daar- 

 van zijn dunne bundels van de spieren , welke zijdelings van de luchtpijp 

 opstijgen naar de groote hoornen van het tongbeen ; zij klimmen aan de 

 voorzijde der luchtpijp naar boven, en gaan over in eene gemeenschap- 

 pelijke peesuitbreiding, welke aan de voorzijde van den larynx de straks 

 te beschrijven spieren bedekt. 



De vier overige spiertjes zijn rondom den /ary^a? gelegen , twee grootere 

 aan zijne vóór-, twee kleinere aan zijne achtervlakte; het zijn platte spier- 

 tjes, welker dwarsverloopende vezels van den zijdelingschen wand ont- 

 springen, en zich aan de voorste en achterste middellijn {j-aplte) vast- 

 hechten. 



Wil men eenige analogie tusschen het beschrevene deel en den 

 larynx der hoogere gewervelde dieren zoeken, dan zou men de kraak- 

 beenige platen kunnen vergelijken met rudimenten van eene cartilago tliy- 

 redidea en cricöidea , terwijl de eerstgenoemde spieren, althans in zoo- 

 verre hare aanhechting betreft, met de musculi tJiyreo-hyoidei zouden 

 kunnen vergeleken worden. De laatstbeschrevene spiertjes daarentegen 

 hebben volstrekt geen analofion ; zij kunnen bestempeld worden met den 

 naam van conslriclores p7'oprn laryngis , daar zij, gezamentlijk werkende, 

 de holte zullen moeten verkleinen ; wanneer de achterste alleen werken , 

 zullen zij de zijdelingsche gedeelten van den larynx uit één doen wijken , 

 en daardoor de spleetvormige opening verwijden ; zij zullen in die w^er- 

 king ondersteund worden, wanneer de eerstbeschrevene lange spieren 

 den larynx naar beu eden trekken. 



De trachea verloopt in de middellijn des ligchaams onder den slok- 

 darm. Op de hoogte der verdeeling van den bulbus arteriosiis in zijne 

 slagaderstammen , heeft zij eene middellijn van 9 m. m. , doch de kraak- 

 beenige wand is zoo dik, dat het lumen slechts eene middellijn van 

 4 m. m. heeft. Daar ter plaatse is het kraakbeen bijna cirkelvormig; 



