14 



De lengte der beenderen van de achterste ledematen is voor het dij- 

 been 6 centim. , voor de ossa cruris 35 m. m. , voor den tarsus 24 m. m. , 

 en voor den metatarsus en de toonen 4 centim. (op de grootste lengte 

 van den digitus medius). 



De voorste of borstextremiteit bestaat uit de scapida (die tevens, 

 wegens de groote uitgebreidheid , welke dit been aan de onder- of buik- 

 zijde bezit als scittum pectoris zich verhoudt), het os humeri, de ulna , 

 den radius , den carpiis , metacarpus en de plialanges. 



Het schouderblad is voor een groot gedeelte kraakbeenig, plat, nage- 

 noeg driehoekig. Het gaat over in eene bijna geheel uit kraakbeen za- 

 mengestelde plaat {lamina coracoidea) welke, door eene diepe, vliezig 

 geslotene insnijding in een achterste en voorste gedeelte overgaat. 



Deze drie in de vlakte uitgegroeide gedeelten komen, van den ge- 

 golfden buitenrand naar het opperarmbeen toe , tot eene dikkere beenophoo- 

 ping bijeen, welke, op soortgelijke wijze als bij het menschelijk schouder- 

 blad, eene cavitas glendidalis vormt, die echter hier door bijzondere 

 diepte en eigenaardige, eivormige gedaante, zich naar de behoefte aan 

 stevigheid (bij gemis aan beenige beschutting door afzonderlijke uitsteek- 

 sels) en minder naar alle zijden noodig zijnde beweging wijzigt. Een 

 meer uitstekend gedeelte aan den vóór-onderrand van dit gewrichts- 

 einde dient tot aanhechting van gelijksoortige spieren als aan den pro- 

 cessus coracoideus bij den mensch. 



Tusschen de onder-achterzijde der beide coracoidale platen , die wegens 

 hare uitgebreidheid zich reeds als een belangrijk scutum pectoris doen 

 kennen 1) ligt nog een afzonderlijk schild vormig been, met beide deze 

 platen door het bekleedende vlies (dat zich als eene uitbreiding van het 

 periosteum voordoet,) verbonden (zie Fig. VI.). Aan den naar den staart 

 gekeerden rand is het enkelvoudig , aan de naar den kop gekeerde vlakte 

 in 3 korte platen gesplitst (drievoudig gevorkt). In de zich tusschen 

 deze platen bevindende holten treft men een stevig bindweefsel aan. 



1) Zij werden onder den naam van Sternum vermeld door Schlegel in de Fauna Ja^onica, 

 Reptil. p. 133. 



