— 120 — 



Enbezr ech armas indan ar wezenn-se ur bagad laeron, da bartaj ann 

 arc'hant. Ha cbikan, ha trouz; na oant ket ewit em glewet. — Jezuz ma 

 c'halfenn-me kaout ann archant-se! a lare ar Meliner en-han he-unan. 



— Hag lien o sonjal teurel kroc'henn lie vuc'h en ho c'hreiz, ewit ho 

 sponla. Al laeron, o welet ar c'hernio hag ar c'hroc'henn du-se, rag du 

 a oa ar vue h, a sonjas d'he a oa arru ann Diaoul d'ho c'herc'had; ha da 

 skara, du-man ha du-hont, hag o leuskel eno oe'h holl arc'hant! — Ar 

 Meliner a diskennas neuze diwar lie wezenn, a bakas ann holl arc'hant 

 en kroc'henn lie vuc'h, ha d'ar gèr. Beteg ann noz a chommas lie 

 vroeg hag lien da gonta arc'hant; met na oant ket wit dont a-benn da 

 ober kont vad a-bed , re a oa euz a arc'hant. 



Ann de warlerc'h ar beure , ar Meliner a làras d'he vroeg mont da di 

 ann aotro da c'houlenn un anterenn da vuzura ann arc'hant. Moût a ra 

 ar vroeg. — Da betra oe'h euz-c'hui ezomm ann anlerrenn? — Da vuzura 

 arc'hant sur. — Da vuzura arc'hant? Ober goap ouzin a fell d'ac'h , me 

 gred. — Nann ma Doue, aotro keiz, deut ganen, hag a welfet. — Dont 

 a ra ann aotro gant-hi. Pa wel taol ar Meliner goloët a bezio daou-skoed, 

 ez eo souezet braz, hag a làr d'ehan : — A-be-lec'h a t'euz-te bet ann 

 archant-se? — Ewit kroc'henn ma buc'h, am euz gwerzet en Gwengamp, 

 am euz bet an-he, aotro. — Ewit kroc'henn da vuc'h! gwall-ger eo ar 

 c'hrec'henn neuze ? — la sur, aotro ; rekouret oe'h euz an-on o vea 

 lac'het ma buc'h. 



Hag ann aotro d'ar gèr, d'ar red, hag oe'h ober lâcha lie holl zaout, 

 hag ho c'higna doe'h-tu. Ann dewarlerc'h ar beure, a kas ur mewel en 

 kèr gant ar c'hrec'henn, a oa an-he samm un aneval, hag a îâr d'ehan 

 goulenn un anterrenn arc'hant ewit pep-hini. Mont a ra ar mewel gant 

 ar c'hrec'henn. — Pégement pep kroc'henn ? — a c'houlenn ur c'hevijer. 



— Un anterrem arc'hant! — Allons! na ra ket a voap; pégement pep- 

 kroc'henn ? — Un anterrenn arc'hant a lâran d'ac'h. — Ha 'vel ma 

 làre ar memeuz Ira d'ann holl , ech eaz drouk er gevijerrienn , hag a oe 

 bac'hatet gant-he, ruillet ha diruillet war ar pave, ha lemet c'hoaz lie 

 grec'henn digant-han. 



Pa armas er gèr : — Pelec'h eman ann arc'hant? — a lâras ann aotro 

 d'ehan. — ïa da! arc'hant en eeùn! N'am euz bet nemet tolio-treid ha 

 bac'hado, ha ma c'horf paour a zo brewet holl. — Bourdet on gant ar 

 Meliner! a làras neuze ann aotro, ha drouk en-han; met na euz forz, 

 ma zro a deuio iwe. 



Ar Meliner a rez un tammig fest gant ar vuc'h a oa bet lac'het d'ehan , 

 hag a lâras d'he vroeg mont da bedi ann otro da dont iwe. Mont a ra 

 ar velineres, ober a ra lie fedenn. — Petra, dont da ober goap ouzin 

 c'hoaz! — Jezuz! aotro keiz, ober goap ouzoe'h? Na me na ma den na 

 gretfe bikenn sonjal ober se. — Ma! mont a rin , koulzgoude, hag a 

 komzin gant ar Meliner, a sonj gant-han bea fnioc'h ewit'on marteze. 



